Ratibida (rudbekia) pierzasta - Ratibida (rudbeckia) pinnata Rudbekia pierzasta

Opis szczegółowy produktu

Ratibida (rudbekia) pierzasta - długowieczna bylina preriowa z rodziny astrowatych, pochodząca ze wschodniej i środkowej części Ameryki Północnej. W naturze rośnie na łąkach, preriach i skrajach widnych lasów, gdzie przeplatają się okresy wilgoci i suszy. Tworzy wyprostowane, mocne łodygi i kępę o szerokości około 40–60 cm. Dorosła roślina zazwyczaj osiąga 100–130 cm, latem nawet więcej. Liście są zielone do szarozielonych, pierzaste, z odcinkami przypominającymi drobno podzielone, lancetowate płaty. Od czerwca do września na szczytach łodyg pojawiają się koszyczki o średnicy około 5–7 cm. Kwiaty języczkowe są żółte i wyraźnie zwisają w dół, środek jest najpierw zielony, później czekoladowo-brązowy i stożkowato wypukły. Kwiaty dostarczają pyłku i nektaru zapylaczom, dlatego w ogrodzie sprawdzają się w nasadzeniach „przyjaznych owadom”. Nadają się również do cięcia, gdzie wytrzymują kilka dni i dobrze komponują się z trawami, przywrotnikami, jeżówkami czy rudbekiami. Roślina tworzy wyprostowane łodygi, które na szczycie niosą kwiatostany. Liście są zazwyczaj ułożone w rozetę przyziemną i wyrastają z korzenia rośliny. Ogólnie tworzy zwarty i atrakcyjny pokrój. Ogólnie Rudbeckia pinnata to atrakcyjna bylina, która wnosi świeże kolory i teksturę do ogrodu, szczególnie późnym latem i wczesną jesienią, kiedy wiele innych roślin już przekwita. Jej kwiaty doskonale nadają się również do przyciągania ptaków i innych owadów.

Uprawa: Do uprawy wybiera się pełne słońce, ewentualnie lekki półcień, w zbyt dużym cieniu łodygi wydłużają się i mogą wymagać podpory. Sadzenie odbywa się najczęściej od marca do października, w ciepłą jesień dobrze ukorzeniają się również sadzonki wrześniowe i październikowe. Gleba powinna być przepuszczalna, gliniasto-piaszczysta do żwirowatej, średnio żyzna, o pH obojętnym do lekko zasadowego. Przemoczone zimą gleby zwiększają ryzyko przemarzania korzeni i gnicia, dlatego ważny jest drenaż. Podlewanie jest wskazane głównie po posadzeniu, po ukorzenieniu roślina dobrze znosi suszę i uboższe gleby, natomiast nadmiar azotu prowadzi do miękkich, pokładających się łodyg. Kwitnienie trwa długo, przekwitłe łodygi można pozostawić do zimy jako strukturę i pokarm dla ptactwa. Mrozoodporność podaje się w przybliżeniu do -39 do -40 °C, więc bez problemu zimuje w większości rejonów Czech. Najczęstszym problemem są ślimaki na młodych roślinach i w gęstych nasadzeniach mączniak, poza tym gatunek uważany jest za odporny. Do sadzenia na rabatach bylinowych zaleca się rozstawę około 40–50 cm, co odpowiada około 4–6 roślinom na m². Do wyszukiwania przydatne są również frazy „sadzonki Ratibida pinnata” i „uprawa rudbekii pierzastej”. Wiosną zaleca się lekkie nawożenie kompostem lub wolno rozpuszczalnym nawozem dla bylin, aby wspomóc tworzenie pędów kwiatowych. Ściółka ze żwiru utrzymuje szyjkę korzeniową suchą i ogranicza zachwaszczenie. W pojemnikach możliwe jest uprawianie w głębszej doniczce z podłożem mineralnym i regularniejszym podlewaniem, jednak należy liczyć się z większym wzrostem i potrzebą podpory. Wysokie łodygi w otwartych miejscach docenią osłonę od wiatru.