Rdest pokrewny 'Darjeeling Red' - Polygonum affine 'Darjeeling Red' Polygonum affine 'Darjeeling Red'

Opis szczegółowy produktu

Wierzbówka z rodziny 'Darjeeling Red' pochodzi z górskich obszarów Himalajów, gdzie rośnie na kamienistych zboczach i na rzadkich górskich trawnikach. Odmiana 'Darjeeling Red' należy do form okrywowych z wyraźniejszym jesiennym wybarwieniem liści. Z krótkich kłączy tworzy niski dywan o wysokości zazwyczaj 0,15–0,25 m i szerokości 0,40–0,60 m. Liście są wąsko eliptyczne do lancetowatych, długości 5–15 cm, w sezonie ciemnozielone, jesienią przebarwiają się na brązowo-czerwono i w łagodne zimy mogą częściowo utrzymywać się. Od lipca do września nad liśćmi wznoszą się proste kłosy kwiatów o długości około 5–8 cm. Kwiaty nie mają wyraźnego zapachu. Kwiaty otwierają się różowo, a w miarę dojrzewania ciemnieją do różowo-czerwonego, dzięki czemu na łanie występuje wiele odcieni. Wzrost jest zdyscyplinowany, tworzy ciągłe dywany bez agresywnego rozprzestrzeniania się. Roślina dostarcza nektar i pyłek drobnym zapylaczom i dobrze sprawdza się jako wypełnienie między trawami ozdobnymi, szałwiami, dzwonkami lub na skrajach dróg. Sprawdzi się również pod rzadkimi krzewami, między kamieniami na rabacie żwirowej i na obrzeżach oczek wodnych, gdzie dywan zakrywa gołą ziemię i pozwala wybrzmieć wyższym bylinom.

Uprawa: Bylina okrywowa na pełne słońce do półcienia, w cieplejszych rejonach z korzyścią w chłodniejszym mikroklimacie i w osłoniętym miejscu, gdzie gleba latem nie przesycha. Najlepiej rośnie w glebie próchniczej, świeżej do wilgotnej, ale dobrze przepuszczalnej; w ciężkich glinach pomaga dodatek żwiru i drenaż, w lekkich glebach kompost lub liściówka. Zalecane pH zazwyczaj mieści się w przybliżeniu w granicach 5,5–7,0. Sadzenie odbywa się od marca do maja lub od września do listopada, w odstępach 30–40 cm (około 6–9 roślin na m²). Podlewanie jest najważniejsze po posadzeniu i podczas dłuższego okresu suszy, po ukorzenieniu znosi krótkie okresy suszy, jednak dla dłuższego kwitnienia lepsza jest równomierna wilgoć bez zastojów wody. Nawożenie wystarcza umiarkowane na wiosnę, najlepiej cienką warstwą kompostu. Po przekwitnięciu przekwitłe kłosy można usunąć, a na wiosnę zazwyczaj czyści się uszkodzone, zimujące liście. Ściółka z liści stabilizuje wilgoć i chroni płytko położone kłącza. W doniczce uprawia się w szerszej doniczce z warstwą drenażową i przepuszczalnym, próchniczym podłożem, z częstszym podlewaniem i ochroną doniczki przed długotrwałym przemarzaniem. Kwitnienie przypada najczęściej na czerwiec do września, u części odmian może trwać do października; zbiór nie ma zastosowania. Mrozoodporność jest opisywana w różnych europejskich i północnoamerykańskich źródłach jako wysoka, najczęściej poniżej -20 °C, przy dobrym drenażu często około -25 do -30 °C. Choroby i szkodniki są raczej marginalne, mogą pojawić się ślimaki na młodych pędach, mszyce i przy zagęszczeniu mączniak lub plamistość; największym ryzykiem jest gnicie szyjki korzeniowej w przemoczonej zimowej glebie.

Autor: Kristýna | Rewizja: 05.02.2026