Rdest pokrewny 'Donald Lowndes' - Polygonum affine 'Donald Lowndes' Polygonum affine 'Donald Lowndes'

Opis szczegółowy produktu

Rdestowiec 'Donald Lowndes' - himalajska bylina kłączowa, która tworzy w ogrodzie niskie, zwarte łany. Odmiana 'Donald Lowndes' jest ceniona za równomierny wzrost i długie kwitnienie. W dorosłości osiąga 0,15–0,20 m wysokości i 0,40–0,60 m szerokości, kłącza stopniowo wypełniają przestrzeń bez wyraźnej ekspansji na boki. Liście są wąsko eliptyczne, ciemnozielone, jesienią przebarwiają się na brązowo, a czasem nawet na kasztanowo-czerwono; część ulistnienia może przetrwać łagodne zimy. Od czerwca do sierpnia, a w ciepłe lata nawet dłużej, pojawiają się proste kłosy kwiatów o długości około 5–8 cm. Kwiaty nie mają wyraźnego zapachu. Kwiaty otwierają się w świeżym różowym kolorze, a z wiekiem ciemnieją do intensywniejszego różowego lub czerwono-różowego odcienia. W łanie wyglądają delikatnie, ale wyraźnie, podobnie jak niskie szczoteczki nad ciemnozielonymi liśćmi. Odpowiednie połączenia tworzą się z trawami ozdobnymi, bodziszkami, rozchodnikami lub wiosennymi roślinami cebulowymi, które wiosną przejdą przez jeszcze nie w pełni rozwinięty dywan. Idealny do każdego nasadzenia bylinowego lub jako podszyt pod wyższe krzewy ozdobne.

Uprawa: Bylina okrywowa na pełne słońce do półcienia, w cieplejszych rejonach korzystnie w chłodniejszym mikroklimacie i w zacisznym miejscu, gdzie gleba latem nie wysycha. Najlepiej rośnie w glebie próchniczej, świeżej do wilgotnej, ale dobrze przepuszczalnej; w ciężkich glinach pomaga dodatek żwiru i drenaż, w lekkich glebach kompost lub liściówka. Zalecane pH zazwyczaj mieści się w przybliżeniu w granicach 5,5–7,0. Sadzenie odbywa się od marca do maja lub od września do listopada, w odstępach 30–40 cm (około 6–9 roślin na m²). Podlewanie jest najważniejsze po posadzeniu i podczas dłuższego okresu suszy, po ukorzenieniu znosi krótkie okresy suszy, jednak dla dłuższego kwitnienia lepsza jest równomierna wilgoć bez zastojów wody. Nawożenie wystarcza umiarkowane na wiosnę, najlepiej cienką warstwą kompostu. Po przekwitnięciu przekwitłe kłosy można usunąć, a na wiosnę zazwyczaj czyści się uszkodzone, zimujące liście. Ściółka z liści stabilizuje wilgoć i chroni płytko położone kłącza. W doniczce uprawia się w szerszej doniczce z warstwą drenażową i przepuszczalnym, próchniczym podłożem, z częstszym podlewaniem i ochroną doniczki przed długotrwałym przemarzaniem. Kwitnienie przypada najczęściej na czerwiec do września, u części odmian może trwać do października; zbiór nie ma zastosowania. Mrozoodporność jest opisywana w różnych europejskich i północnoamerykańskich źródłach jako wysoka, najczęściej poniżej -20 °C, przy dobrym drenażu często około -25 do -30 °C. Choroby i szkodniki są raczej marginalne, mogą pojawić się ślimaki na młodych pędach, mszyce i przy zagęszczeniu mączniak lub plamistość; największym ryzykiem jest gnicie szyjki korzeniowej w przemoczonej zimowej glebie.

Autor: Kristýna | Rewizja: 05.02.2026