Rdest pokrewny 'Donald Lowndes' Polygonum affine 'Donald Lowndes'

Opis szczegółowy produktu

Rdest pokrewny 'Donald Lowndes' - himalajska bylina kłączowa, która tworzy w ogrodzie niskie, zwarte kobierce. Odmiana 'Donald Lowndes' jest ceniona za wyrównany wzrost i długie kwitnienie. W wieku dojrzałym osiąga 0,15–0,20 m wysokości i 0,40–0,60 m szerokości, a kłącza stopniowo wypełniają przestrzeń bez wyraźnej ekspansji na otoczenie. Liście są wąskoeliptyczne, ciemnozielone, jesienią przebarwiają się na brązowo, a niekiedy aż na kasztanowoczerwono. Część ulistnienia może przetrwać łagodne zimy. Od czerwca do sierpnia, w ciepłe lata nawet dłużej, pojawiają się wzniesione kłosy kwiatów o długości około 5–8 cm. Kwiaty nie mają wyraźnego zapachu. Otwierają się w świeżym różu, a z wiekiem ciemnieją do intensywniejszego różowego lub czerwonoróżowego odcienia. W nasadzeniu prezentują się subtelnie, a zarazem czytelnie, niczym niskie szczoteczki nad ciemną zielenią liści. Udane zestawienia tworzy z trawami ozdobnymi, bodziszkami, rozchodnikami oraz wiosennymi roślinami cebulowymi, które wiosną przerastają jeszcze niezwarty kobierzec. Idealny do każdej rabaty bylinowej lub jako roślina podszytu pod wyższymi krzewami ozdobnymi.

Uprawa:  Bylina okrywowa na stanowisko w pełnym słońcu lub w półcieniu. W cieplejszych rejonach lepiej sadzić ją w chłodniejszym mikroklimacie i w miejscu osłoniętym, gdzie gleba latem nie przesycha. Najlepiej rośnie w glebie próchnicznej, świeżej do wilgotnej, ale dobrze przepuszczalnej. W ciężkich glebach gliniastych pomaga domieszka żwiru i drenaż, w lekkich glebach kompost lub kompost liściowy. Zalecane pH wynosi zwykle około 5,5–7,0. Sadzenie przeprowadza się od marca do maja lub od września do listopada, w rozstawie 30–40 cm (ok. 6–9 roślin na m²). Podlewanie jest najważniejsze po posadzeniu i podczas dłuższej suszy. Po ukorzenieniu roślina znosi krótkie okresy przesuszenia, jednak dla dłuższego kwitnienia korzystniejsza jest równomierna wilgotność bez zalewania. Wystarczy umiarkowane nawożenie wiosną, najlepiej cienką warstwą kompostu. Po kwitnieniu można usunąć przekwitłe kłosy, a wiosną zwykle oczyszcza się uszkodzone, zimujące liście. Ściółka z kompostu liściowego stabilizuje wilgotność i chroni płytko położone kłącza. W pojemniku uprawia się go w szerszej doniczce z warstwą drenażową i przepuszczalnym, próchnicznym podłożem, z częstszym podlewaniem i ochroną pojemnika przed długotrwałym przemarznięciem. Kwitnienie przypada najczęściej na okres od czerwca do września, u części odmian może trwać do października; zbioru się nie prowadzi. Mrozoodporność w różnych źródłach europejskich i północnoamerykańskich opisywana jest jako wysoka, najczęściej poniżej -20 °C, przy dobrym drenażu często około -25 do -30 °C. Choroby i szkodniki występują raczej marginalnie, na młodych pędach mogą pojawić się ślimaki, mszyce, a przy zbyt gęstym nasadzeniu mączniak prawdziwy lub plamistości. Największym zagrożeniem jest zgnilizna szyjki korzeniowej w przemokniętej glebie zimą.

Autor: Kristýna | Rewizja: 05.02. 2026