Renkloda 'Althana' Prunus domestica subsp. italica 'Althanova'

Opis szczegółowy produktu

Renkloda Althana - należy do tradycyjnych środkowoeuropejskich renklod, znanych pod nazwą 'Reine Claude d'Althan'. W praktyce jest kojarzona z uprawą w okolicach Svojšic koło Kolina oraz z nazwiskiem hrabiowskiego rodu d'Althan, skąd odmiana ta rozprzestrzeniła się w XIX wieku do ogrodów i sadów. Tworzy średnio silnie rosnące drzewo o bardziej rozłożystej koronie, w wieku dorosłym osiągające około 4–6 m × 3–5 m w zależności od podkładki i cięcia. Kwitnie w kwietniu i maju białymi kwiatami, które dostarczają pyłku i nektaru wczesnym zapylaczom. Owoce dojrzewają w drugiej połowie sierpnia, są zazwyczaj duże i kuliste, ze skórką czerwonofioletową do winnej i delikatnym nalotem, skórka jest średnio gruba. Miąższ jest złotożółty, jędrniejszy, bardzo soczysty, słodko-kwaśny i lekko aromatyczny, pestka zazwyczaj dobrze oddziela się od miąższu. Renkloda znajduje zastosowanie jako owoc deserowy, do ciast i do przetworów. Owoce naturalnie zawierają pektyny, kwasy organiczne i minerały, co jest cenione przy domowym przetwórstwie. Owoce zbieramy w drugiej połowie sierpnia, dojrzałość konsumpcyjną osiągają na początku września. Ponieważ jest to odmiana obcopylna, potrzebna jest inna renkloda o tym samym czasie kwitnienia, na przykład 'Oulinská'. Podczas wilgotnej pogody owoce mogą pękać i następnie ulegać gniciu, z chorób obserwuje się również szarkę, wobec której odmiana jest tolerancyjna.

Uprawa: Preferują głębokie, średnio ciężkie do gliniastych gleby z wystarczającą ilością próchnicy, dobrą przepuszczalnością i zdolnością do utrzymania odpowiedniej wilgotności, przy czym optymalna jest reakcja gleby obojętna do lekko zasadowej. Nieodpowiednie są gleby stale podmokłe, zbite lub skrajnie lekkie, ubogie w materię organiczną. Stanowisko powinno być słoneczne do lekko półcienistego, ciepłe i przewiewne, chronione przed silnymi zimnymi wiatrami. Sadzenie jest wskazane od wiosny do jesieni i należy zapewnić odpowiednią przestrzeń dla systemu korzeniowego i korony. Przy sadzeniu wielu drzew zaleca się odstępy około 4 do 5 metrów w zależności od siły wzrostu podkładki i charakteru odmiany. Podlewanie jest ważne szczególnie po posadzeniu i w okresie suszy. Nawożenie przeprowadza się głównie wiosną przed rozpoczęciem wegetacji i po kwitnieniu, najlepiej w formie kompostu lub zbilansowanych nawozów o odpowiedniej zawartości azotu, fosforu i potasu. Cięcie śliw wykonuje się głównie po zbiorach, kiedy korona jest przerzedzana, usuwa się zagęszczające, suche lub chore gałęzie i wspiera się odnowę owoconośnych pędów, przy czym silne cięcie zimowe nie jest zalecane ze względu na zwiększone ryzyko infekcji. Śliwy są najczęściej mrozoodporne, u młodych drzewek należy jednak chronić pień przed pęknięciami mrozowymi i uszkodzeniami przez zwierzęta.

Autor: Kristýna | Rewizja: 21.01. 2026

Więcej na: Instrukcja uprawy śliw