Renklody 'Opál' Prunus domestica subsp. italica 'Opal'

Opis szczegółowy produktu

Ryngla 'Opal' - powstała w Szwecji, gdzie została wybrana w 1925 roku na stacjach badawczych Alnarp i Balsgård jako krzyżówka 'Early Favourite' × 'Reine Claude d'Oullins'. W ogrodach sprawdza się jako wczesna odmiana deserowa o szybszym terminie dojrzewania i regularnym plonowaniu. Drzewo tworzy średnio silny, dobrze rozgałęziony pokrój, dzięki czemu zmieści się nawet na mniejszych działkach. Na wiosnę kwitnie białymi, delikatnie pachnącymi kwiatami i jest miododajna. Owoce są małe do średnich, kuliste do jajowatych, z żółtym spodem i czerwono-fioletowym rumieńcem, często z lekkim nalotem. Miąższ jest żółty, soczysty i aromatyczny, smak słodki z nutą renklody, u w pełni dojrzałych owoców pestka łatwiej się oddziela. Zbiory zazwyczaj rozpoczynają się pod koniec lipca i trwają do pierwszej połowy sierpnia (2. i 3. tydzień), co umożliwia bieżące wykorzystanie w kuchni. Owoce nadają się do bezpośredniego spożycia, do knedli owocowych, ciast, kompotów i na musy, przy ostrożnym zbiorze wytrzymają kilka dni w chłodzie.

Uprawa: Preferują głębokie, średnio ciężkie do gliniastych gleby z wystarczającą ilością próchnicy, dobrą przepuszczalnością i zdolnością do utrzymania odpowiedniej wilgotności, przy czym optymalna jest reakcja gleby obojętna do lekko zasadowej. Nieodpowiednie są gleby stale podmokłe, zbite lub skrajnie lekkie, ubogie w materię organiczną. Stanowisko powinno być słoneczne do lekko półcienistego, ciepłe i przewiewne, chronione przed silnymi zimnymi wiatrami. Sadzenie jest wskazane od wiosny do jesieni i należy zapewnić odpowiednią przestrzeń dla systemu korzeniowego i korony. Przy sadzeniu wielu drzew zaleca się odstępy około 4 do 5 metrów w zależności od siły wzrostu podkładki i charakteru odmiany. Podlewanie jest ważne szczególnie po posadzeniu i w okresie suszy. Nawożenie przeprowadza się głównie wiosną przed rozpoczęciem wegetacji i po kwitnieniu, najlepiej w formie kompostu lub zbilansowanych nawozów o odpowiedniej zawartości azotu, fosforu i potasu. Cięcie śliw wykonuje się głównie po zbiorach, kiedy korona jest przerzedzana, usuwa się zagęszczające, suche lub chore gałęzie i wspiera się odnowę owoconośnych pędów, przy czym silne cięcie zimowe nie jest zalecane ze względu na zwiększone ryzyko infekcji. Śliwy są najczęściej mrozoodporne, u młodych drzewek należy jednak chronić pień przed pęknięciami mrozowymi i uszkodzeniami przez zwierzęta.

Autor: Kristýna | Rewizja: 09.02.2026

Więcej na: Instrukcja uprawy śliw