Renklody 'Złota Afaska' Prunus domestica subsp. italica 'Złota Afaska'

Opis szczegółowy produktu

Śliwka ryngla 'Złota Afaska' – późna bułgarska odmiana ryngli. Należy do grupy renklodów i śliwek o bardziej kulistych owocach, cenionych za wysoką zawartość cukru, wyraźną soczystość i uniwersalne zastosowanie w kuchni. Drzewo początkowo rośnie bujnie, w pełnej produkcyjności wzrost zazwyczaj zwalnia. Końcowa wielkość korony zależy przede wszystkim od podkładki, gleby, cięcia oraz wybranej formy prowadzenia. Na podkładce z mirabeli drzewo może być bardziej potężne, na słabszych podkładkach jest łatwiejsze w prowadzeniu. Liście są zielone, eliptyczne, kwiaty białe, rozkwitają od kwietnia do maja i są chętnie odwiedzane przez pszczoły oraz trzmiele. Owoce dojrzewają późno, najczęściej od końca sierpnia do początku września. Są duże, w ogrodnictwie Spomyšl podawane jako około 70 g, kuliste do lekko wydłużonych. Skórka jest jędrna, zielonożółta, a w pełni dojrzałości złotożółta. Miąższ jest zwarty, żółty, soczysty, słodki, aromatyczny, a pestka łatwo się oddziela. Owoce zawierają cukry, błonnik, potas, kwasy organiczne i polifenole. Nadają się do spożycia na surowo, do ciast, knedlików, kompotów, dżemów, sosów owocowych, suszenia oraz powideł. Odmiana jest obcopylna, bez odpowiedniego zapylacza może słabo zawiązywać owoce. Polecane są odmiany o zbieżnym terminie kwitnienia, na przykład 'Oulinska', 'Althanova', 'Stanley', 'Čacanska lepotica' lub 'Reine Claude d’Altan'. Odmiana jest odporna na mróz i choroby.

Uprawa: Preferują głębokie, średnio ciężkie do gliniastych gleby z wystarczającą ilością próchnicy, dobrą przepuszczalnością i zdolnością do utrzymania odpowiedniej wilgotności, przy czym optymalna jest reakcja gleby obojętna do lekko zasadowej. Nieodpowiednie są gleby stale podmokłe, zbite lub skrajnie lekkie, ubogie w materię organiczną. Stanowisko powinno być słoneczne do lekko półcienistego, ciepłe i przewiewne, chronione przed silnymi zimnymi wiatrami. Sadzenie jest wskazane od wiosny do jesieni i należy zapewnić odpowiednią przestrzeń dla systemu korzeniowego i korony. Przy sadzeniu wielu drzew zaleca się odstępy około 4 do 5 metrów w zależności od siły wzrostu podkładki i charakteru odmiany. Podlewanie jest ważne szczególnie po posadzeniu i w okresie suszy. Nawożenie przeprowadza się głównie wiosną przed rozpoczęciem wegetacji i po kwitnieniu, najlepiej w formie kompostu lub zbilansowanych nawozów o odpowiedniej zawartości azotu, fosforu i potasu. Cięcie śliw wykonuje się głównie po zbiorach, kiedy korona jest przerzedzana, usuwa się zagęszczające, suche lub chore gałęzie i wspiera się odnowę owoconośnych pędów, przy czym silne cięcie zimowe nie jest zalecane ze względu na zwiększone ryzyko infekcji. Śliwy są najczęściej mrozoodporne, u młodych drzewek należy jednak chronić pień przed pęknięciami mrozowymi i uszkodzeniami przez zwierzęta.

Więcej na: Instrukcja uprawy śliw

Autor: Krystyna | Revizja: 11.06.2026