Robinia akacjowa Casque Rouge 'Pink Cascade' Robinia akacjowa

Opis szczegółowy produktu

Robinia, akacja Casque Rouge 'Pink Cascade' <\/strong>- ozdobny kultywar robinia akacji pochodzący z Francji, wprowadzony do uprawy w XX wieku. Należy do mniej rozpowszechnionych, ale wysoko cenionych kultywarów dzięki nietypowemu ubarwieniu kwiatów. Drzewo ma średnio silny wzrost i w dorosłości osiąga około 8–12 m wysokości i 6–8 m szerokości w zależności od stanowiska i prowadzenia. Korona jest szeroko rozłożysta, nieregularna, o lekkim, przewiewnym charakterze. Liście są nieparzystopierzaste, jasno- do średniozielonych, jesienią żółkną. Kwitnienie odbywa się zazwyczaj w maju do czerwca, kwiaty są różowo-czerwone, pachnące, zebrane w 10–15 cm długie grona i są atrakcyjne dla pszczół i innych owadów zapylających. Owoce tworzą się tylko w ograniczonym zakresie i nie mają znaczenia ozdobnego. Kultywar znajduje zastosowanie jako soliter w parkach, ale także w większych ogrodach, gdzie wyróżnia się jego kształt i barwa kwiatów.

Robinia pseudoacacia, znana w Czechach jako akacja, pochodzi z Ameryki Północnej, skąd została w XVII wieku wprowadzona do Europy. Stopniowo rozprzestrzeniła się po całej Europie Środkowej i stała się powszechną częścią krajobrazu kulturowego. Jest to średniej wielkości do dużego drzewa osiągającego zazwyczaj 15–25 m wysokości i 10–15 m szerokości. Korona jest rzadka, nieregularna, z głęboko bruzdowaną, ciemną korą. Liście są złożone pierzasto, jasnozielone, o delikatnej fakturze, jesienią przebarwiają się na żółto. Kwitnienie przypada zazwyczaj na maj-czerwiec, kiedy pojawiają się zwisające grona o długości 10–20 cm, złożone z białych, intensywnie pachnących kwiatów. Są one wysoce miododajne i stanowią podstawę znanego miodu akacjowego. Owocem są płaskie strąki dojrzewające jesienią. Drewno jest bardzo twarde, trwałe i wykorzystywane w budownictwie, architekturze krajobrazu i jako drewno opałowe. Gatunek ma zdolność do symbiozy z bakteriami brodawkowymi, dzięki czemu wzbogaca glebę w azot.

Uprawa: Uprawa jest wskazana w pełnym słońcu, gdzie korona rozwija się najbardziej regularnie. Gleba może być uboga, piaszczysta do gliniasto-piaszczystej, zawsze jednak dobrze przepuszczalna, o odczynie obojętnym do lekko alkalicznego, pH około 6,5–8,0. Ciężkie, podmokłe gleby nie są odpowiednie. Sadzenie przeprowadza się wiosną lub jesienią. Po ukorzenieniu drzewo bardzo dobrze znosi suszę i ciepło, regularne podlewanie jest konieczne tylko w pierwszych latach po posadzeniu. Nawożenie zazwyczaj nie jest potrzebne dzięki zdolności wiązania azotu atmosferycznego. Cięcie ogranicza się do lekkiej korekty kształtu, zazwyczaj w okresie zimowym. Odmiana jest mrozoodporna do około -25 °C i dobrze znosi warunki miejskie oraz zanieczyszczone powietrze.

Autor: Lucie Š. | Data przeglądu: 9.2.2026