Rodgersja 'Bronze Paecock' - Rodgersia podophylla 'Bronze Paecock' Rodgersia podophylla 'Bronze Paecock'

Opis szczegółowy produktu

Rodgersja 'Bronze Paecock' - nowoczesna odmiana rodzaju Rodgersia, wyhodowana w Terra Nova Nurseries w Oregonie, gdzie powstała jako spontaniczna mutacja podczas kultur tkankowych odmiany 'Ideal'. Największą wartość mają liście. Liście są grube, błyszczące, głęboko podzielone na 5–7 listków o wyraźnym unerwieniu. Wiosną kiełkują w intensywnym odcieniu brązu do miedzianego czerwonego, latem przechodzą w ciemną zieleń, a jesienią ponownie przebarwiają się na odcienie brązu. Latem nad kępą unoszą się czerwone łodygi zakończone wiechami drobnych różowych kwiatów, po których mogą pojawić się ozdobne torebki nasienne. Bardziej kompaktowy pokrój zazwyczaj wynosi około 60–80 cm wysokości i szerokości, dzięki czemu sprawdzi się jako soliter przy oczku wodnym, na skraju wilgotnej rabaty lub w kompozycji z paprociami, funkiami, tawułkami lub pluskwicą. Kwitnienie zazwyczaj rozpoczyna się od czerwca do lipca, w chłodniejsze lato może przedłużyć się do sierpnia. Wiechy są przewiewne, ale wyraźnie kolorowe dzięki różowym kwiatom na czerwonych osiach i nadają się również do cięcia. Roślina jest ceniona również za stabilny kształt kępy, która pozostaje zwarta i nie zajmuje tyle miejsca, co okazałe gatunki rodgersji. Jeśli szukasz rośliny niewymagającej, która przyciąga wzrok od pierwszego spojrzenia, Rodgersja jest najlepszym wyborem.

Uprawa: Najlepiej rośnie w półcieniu, ewentualnie na słońcu przy stale wilgotnej glebie i bez wysuszającego wiatru. Wymaga głębokiej, próchniczej i żyznej ziemi z dobrym drenażem, która jednocześnie zatrzymuje wilgoć. Toleruje gleby kwaśne, obojętne i lekko zasadowe, w praktyce sprawdza się pH około 5,5–7,5. Rośliny sadzi się od marca do października, rozstawa około 70–90 cm odpowiada 2–3 sztuki na m². Podlewanie powinno być regularne, zwłaszcza w okresie wegetacji i latem, przesuszenie szybko objawia się zasychaniem brzegów liści. Na wiosnę zaleca się dodanie kompostu, wskazane jest ściółkowanie korą dla utrzymania stałej wilgotności i ochrony kłączy. Po przekwitnieniu łodygi można usunąć, pod koniec zimy zaschnięte liście przycina się przy ziemi. Dojrzałe kępy są w naszych warunkach mrozoodporne do około -20 °C, młode nasadzenia docenią zimowe okrycie z liści. Z problemów pojawiają się ślimaki na młodych liściach, a przy zagęszczeniu roślin sporadycznie plamistość liści. W pojemnikach ważna jest duża objętość podłoża i regularne podlewanie, ponieważ masa liści szybko odparowuje wodę. Odpowiedni jest kontener o pojemności co najmniej 30–40 litrów i podłoże z dodatkiem kompostu i drobnej kory, z warstwą drenażową na dnie. W nawożeniu wystarczą umiarkowane dawki na wiosnę, nadmierne nawożenie azotem zwiększa wrażliwość na suszę. W niektórych nasadzeniach podaje się mniejszą atrakcyjność dla zwierząt, jednak w rejonach o silnym nacisku zgryzania nie należy zakładać niezawodnej odporności.

Autor: Krystyna | Rewizja: 06.02.2026