Rogownica kutnerowata 'Silberteppich' Cerastium tomentosum var. columnae 'Silberteppich'

Opis szczegółowy produktu

Rogownica kutnerowata 'Silberteppich' - należy do rodziny goździkowatych i pochodzi z kamienistych, nasłonecznionych stanowisk Europy Południowej, gdzie rośnie na płytkich, wapiennych i dobrze zdrenowanych glebach. Odmiana tworzy bardziej zwarty i mniej agresywnie rozrastający się kobierzec niż gatunek podstawowy, dlatego łatwo znajduje zastosowanie także w mniejszych kompozycjach. Płożące pędy mają wąskolancetowate, gęsto kutnerowate liście w kolorze srebrzystoszarym do szarozielonego, które zachowują barwę przez większą część roku i świetnie sprawdzają się jako jasne tło dla bylin o ciemnych liściach. W maju i czerwcu nad liśćmi pojawiają się niskie łodygi z gwiazdkowatymi, pięciokrotnymi kwiatami, których białe płatki są delikatnie wycięte, a w środku znajdują się kontrastowe żółte pręciki. Roślina nadaje się do ogrodów skalnych, rabat żwirowych, suchych murków, na obrzeża ścieżek, a także jako podsadzenie roślin cebulowych, których miejsce po przekwitnięciu okrywa. Subtelnie prezentuje się obok smagliczek, macierzanek, rozchodników, niskich goździków lub kostrzew, z którymi dzieli wymagania co do suchszego stanowiska. W okresie kwitnienia osiąga zwykle 10–15 cm wysokości, kobierzec liści 5–10 cm, a szerokość kępy rozwija się zazwyczaj do 40–60 cm. Po przekwitnieniu dojrzewają drobne torebki z nasionami, w praktyce jednak częściej wykorzystuje się rozrastanie wegetatywne za pomocą krótkich pędów, które wypełniają luki.

Uprawa: Roślinie najbardziej odpowiada pełne słońce i stanowisko osłonięte od wiatru, gdzie liście pozostają gęsto srebrzyste, a kobierzec rzadziej choruje. Gleba powinna być lekka i przepuszczalna, najlepiej żwirowa do piaszczystej, na cięższych glebach gliniastych zaleca się warstwę drenażową oraz domieszkę gruboziarnistego piasku lub żwiru. Odczyn gleby powinien być obojętny do lekko zasadowego, około pH 6,5–8,0. Nasadzenia zakłada się zwykle od marca do października, w rozstawie 25–30 cm, co odpowiada mniej więcej 11–16 roślinom na m². W pierwszym roku korzystne jest regularniejsze podlewanie, po ukorzenieniu roślina dobrze znosi suszę, a przenawożenie się nie opłaca, ponieważ sprzyja miękkiemu wzrostowi. Po przekwitnieniu często wykonuje się lekkie przycięcie kobierca, które pobudza zagęszczanie i usuwa przekwitłe łodygi. Mrozoodporność jest wysoka, sięga około −34 °C, zagrożeniem są jednak długotrwała zimowa wilgoć i ubite gleby, przy których może dochodzić do gnicia lub ogołacania się środka kępy. W pojemnikach i korytach sprawdza się bardziej mineralne podłoże z większym udziałem żwiru oraz podlewanie po przeschnięciu. Powierzchniowa ściółka żwirowa ogranicza wypłukiwanie ziemi i podkreśla biel kwiatów. Zimą kluczowe jest zapobieganie długotrwałemu przemoczeniu, aby kobierzec nie gnił. Z chorób może wystąpić zgnilizna korzeni przy nadmiarze wody, ewentualnie zgorzel siewek przy wysiewie, poza tym rogownica jest rzadko atakowana przez szkodniki.

Autor: Nikol | Rewizja: 21.1. 2026