Rojnik pajęczynowaty 'Sirius' - Sempervivum arachnoideum 'Sirius' Sempervivum arachnoideum „Syriusz”

Opis szczegółowy produktu

Netřesk pavučinatý 'Sirius' – efektowny kultivar zimozielonej rośliny skalnej z rodziny gruboszowatych. Należy do gatunku rozchodników pajęczynowych, które są cenione za idealnie uformowane rozety, gęste białe włókna przypominające pajęczynę między liśćmi oraz wyraźne sezonowe przebarwienia. Wyróżnia się przede wszystkim kontrastem między ciemniejszą barwą rozet a delikatnym białym owłosieniem. Rośnie w formie drobnych, przyziemnych rozet, które osiągają średnicę około 3 do 5 cm. Za pomocą krótkich rozłogów tworzy liczne rozety potomne, stopniowo rozrastając się w gęste dywany o szerokości od 20 do 50 cm i więcej. Pokrój jest niski, zwarty i bardzo regularny. Liście są mięsiste, szpiczaste i ściśle ułożone w rozety. Barwa podstawowa to zieleń lub ciemna zieleń; podczas słonecznej pogody oraz w chłodniejszych okresach roku często pojawiają się tony czerwone, winne, a nawet purpurowe, szczególnie na końcówkach liści. Typową cechą są delikatne białe nitki łączące wierzchołki liści, które nadają roślinie charakterystyczny pajęczynowy wygląd. Kwiaty pojawiają się zazwyczaj od czerwca do sierpnia na wyprostowanych pędach o wysokości od 10 do 20 cm. Są gwiazdkowate, różowe do purpurowo-różowych i zebrane w kwiatostany szczytowe. Po przekwitnięciu rozeta macierzysta naturalnie obumiera, lecz zostaje zastąpiona przez liczne młode rozety. Doskonale sprawdzi się w skalniakach, suchych murkach, ogrodach żwirowych, ogrodach na dachach, korytach, donicach oraz między kamieniami. Doskonale komponuje się z innymi rozchodnikami, oiunkami, skalnicami oraz innymi roślinami skalnymi i sucholubnymi.

Uprawa: Z punktu widzenia hodowlanego jest to wyjątkowo nie wymagająca i długowieczna bylina. Najlepiej rozwija się w pełnym słońcu, gdzie wzrost jest zwarty, a przebarwienia najbardziej intensywne, choć zniesie również lekki półcień. Gleba powinna być bardzo przepuszczalna, raczej sucha, o odczynie neutralnym do lekko zasadowego; gleby ciężkie i stale wilgotne prowadzą do gnicia korzeni. Podlewanie jest konieczne jedynie krótko po posadzeniu, później roślina korzysta z wody zgromadzonej w liściach i zazwyczaj nie wymaga dalszego nawadniania. Nie zaleca się nawożenia, ponieważ sprzyja ono zbyt bujnemu wzrostowi kosztem intensywności barw i zwartości rozet. Rozchodnik jest w pełni mrozoodporny do około -30 °C i w naszych warunkach zimuje bez żadnej ochrony. Sadzenie jest możliwe od wiosny do jesieni, najlepiej w skalniach, na suchych murkach, żwirowych rabatach lub w płytkich pojemnikach z warstwą drenażu. Aby uzyskać zwarty pokrow, zaleca się gęstość około 16–25 roślin na m², przy czym nasadzenia zagęszczają się naturalnie poprzez odrosty.

Autor: Kamila | Rewizja: 24. 06. 2026