Rojnik pajęczynowaty 'Sirius' Sempervivum arachnoideum 'Sirius'

Opis szczegółowy produktu

Rojnik pajęczynowaty 'Sirius' - wyrazista odmiana zimozielonej rośliny skalnej z rodziny gruboszowatych. Należy do rojników pajęczynowatych, cenionych za doskonale uformowane rozety, gęsty biały oprzęd przypominający pajęczynę między liśćmi oraz wyraziste sezonowe przebarwienia. Wyróżnia się zwłaszcza kontrastem między ciemniejszym zabarwieniem rozet a delikatnym białym owłosieniem. Rośnie w postaci drobnych, przyziemnych rozet o średnicy około 3–5 cm. Za pomocą krótkich rozłogów wytwarza liczne rozety potomne i stopniowo rozrasta się w gęste kobierce o szerokości 20–50 cm, a nawet większe. Pokrój jest niski, zwarty i bardzo regularny. Liście są mięsiste, zaostrzone i ściśle ułożone w rozety. Ich podstawowa barwa jest zielona do ciemnozielonej, a przy słonecznej pogodzie i w chłodniejszych porach roku często pojawiają się odcienie czerwone, winne i purpurowe, zwłaszcza na końcach liści. Charakterystyczną cechą są delikatne białe nitki łączące wierzchołki liści, które nadają roślinie typowy pajęczynowaty wygląd. Kwiaty pojawiają się zazwyczaj od czerwca do sierpnia na wzniesionych pędach wysokości 10–20 cm. Są gwiaździste, różowe do purpuroworóżowych i zebrane w szczytowe kwiatostany. Po kwitnieniu rozeta macierzysta naturalnie zamiera, ale zostaje już zastąpiona licznymi młodymi rozetami. Sprawdza się w ogrodach skalnych, suchych murkach, na rabatach żwirowych, w ogrodach na dachach, korytach, pojemnikach oraz między kamieniami. Doskonale komponuje się z innymi rojnikami, rozchodnikami, smagliczkami, skalnicami i innymi sucholubnymi roślinami skalnymi.

Uprawa: Pod względem uprawy jest to wyjątkowo mało wymagająca i długowieczna bylina. Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, gdzie wzrost jest zwarty, a przebarwienie najbardziej intensywne, znosi jednak także lekki półcień. Gleba powinna być bardzo dobrze przepuszczalna, raczej sucha, o pH obojętnym do lekko zasadowego, ponieważ ciężkie i stale wilgotne gleby prowadzą do gnicia korzeni. Podlewanie jest potrzebne tylko krótko po posadzeniu, później roślina gospodaruje wodą zgromadzoną w liściach i zazwyczaj nie wymaga dalszego podlewania. Nawożenie nie jest zalecane, ponieważ pobudza bujniejszy wzrost kosztem przebarwienia i zwartości rozet. Rojnik jest w pełni mrozoodporny do około -30 °C i w naszych warunkach klimatycznych zimuje bez jakiejkolwiek ochrony. Sadzenie jest możliwe od wiosny do jesieni, najlepiej w ogrodach skalnych, suchych murkach, na rabatach żwirowych lub w płytkich pojemnikach z warstwą drenażową. Do utworzenia zwartego łanu sprawdza się zagęszczenie około 16–25 roślin na m², przy czym łan dalej się zagęszcza dzięki naturalnemu krzewieniu się.

Autor: Kamila | Rewizja: 24. 6. 2026