Rokitnik zwyczajny 'Ananasnaja' Hippophae rhamnoides 'Ananas'

Opis szczegółowy produktu

Rokitnik zwyczajny 'Ananasnaja' - odmiana żeńska, która wyróżnia się spośród innych rokitników niepowtarzalnym, delikatnie słodkawym smakiem z nutą tropikalnego ananasa oraz długimi szypułkami owoców, znacznie ułatwiającymi niegdyś tak pracochłonny zbiór. Ten zrzucający liście krzew rośnie nieco wolniej i bardziej zwarcie, dzięki czemu w wieku dojrzałym osiąga łatwą do opanowania wysokość około 2,5 metra. Dużą zaletą w uprawie jest także mniej kolczasty pokrój, który ogranicza ryzyko skaleczeń podczas pielęgnacji rośliny i samego zrywania owoców. Jest to roślina żeńska, która do zawiązania owoców bezwzględnie potrzebuje w pobliżu osobnika męskiego (w naszej ofercie dostępnego pod uniwersalnym oznaczeniem odmiana męska 'Zapylacz'), przy czym jeden krzew męski bez problemu zapyla 5–6 okolicznych roślin żeńskich. Owoce są jak na rokitnik ponadprzeciętnie duże, mają cienką skórkę i od razu przyciągają wzrok intensywnie, jaskrawopomarańczową barwą z atrakcyjnym czerwonym rumieńcem na obu końcach. Soczyście pomarańczowy miąższ jest wyjątkowo soczysty, orzeźwiający i bogaty w witaminy C, A i E. Zbiór rozpoczyna się już w połowie lipca, co czyni ją jedną z najwcześniejszych odmian. Dzięki wyjątkowo długim szypułkom owoce można łatwo odcinać lub zrywać ręcznie bez ich zgniatania i utraty cennego soku. Owoce doskonale nadają się do jedzenia prosto z krzewu, jednak ich aromatyczny smak najpełniej ujawnia się w domowych syropach, sokach, dżemach i likierach najwyższej jakości lub po delikatnym suszeniu w mieszankach herbacianych. Przy sadzeniu w żywopłotach lub rzędach zachowuje się odstęp między krzewami 1,5–2 metry.

Uprawa: Preferuje słoneczne, bardziej otwarte stanowisko. Krzew najlepiej rośnie w pełnym słońcu, gdzie owoce dobrze się wybarwiają i osiągają wysoką zawartość cukrów oraz witaminy C. Gleba powinna być lekka do średnio ciężkiej, piaszczysta do gliniasto-piaszczystej, dobrze przepuszczalna, bez długotrwałego zalewania. Odpowiednie jest pH lekko kwaśne, obojętne do lekko zasadowego, w zakresie około 6–7,5. Rokitnik bardzo dobrze znosi suszę i po ukorzenieniu wymaga jedynie ograniczonego podlewania. Wrażliwiej reaguje na stałe przemoczenie oraz ciężkie, słabo przewiewne gleby. Mrozoodporność wynosi około −30 °C, dlatego w typowych ogrodach zimuje bez specjalnej ochrony. Sadzi się wiosną lub jesienią, w przypadku soliterów i luźnych grup w rozstawie około 2,5–3 m, w nieformowanych żywopłotach zwykle 1–1,5 m między roślinami. W pierwszych latach po posadzeniu korzystne jest regularne podlewanie w okresach suszy oraz ściółkowanie materiałem organicznym, które ogranicza zachwaszczenie i wahania wilgotności. Cięcie ma na celu prześwietlenie krzewu, usunięcie starych, słabo owocujących gałęzi i ukierunkowanie wzrostu – najobficiej owocują pędy w średnim wieku. Rokitnik jest na ogół zdrowy, szkodniki i choroby pojawiają się rzadko, ważniejszy jest wybór jasnego, przewiewnego stanowiska. W kompozycjach ogrodowych sprawdza się jako soliter, element jadalnych żywopłotów oraz nasadzeń krajobrazowych, gdzie łączy walory ozdobne srebrzystych liści z praktyczną korzyścią obfitego zbioru pomarańczowych owoców.

Autor: Lucie | Rewizja: 2.6. 2026