Rokitnik zwyczajny 'Podruga' Hippophae rhamnoides 'Podruga'

Opis szczegółowy produktu

Rokitnik zwyczajny 'Podruga' - nowsza żeńska odmiana owocowa pochodząca z Rosji, ceniona za zwarty wzrost, wysoką plenność, niemal bezcierniowe gałązki i słodszy smak owoców. Rokitnik zwyczajny to zrzucający liście, dwupienny krzew pochodzący z Europy i Azji, gdzie rośnie na nasłonecznionych piaszczystych brzegach, aluwiach rzecznych, wydmach, żwirowych zboczach i innych otwartych miejscach o przepuszczalnej glebie. 'Podruga' tworzy niższy, zwarty krzew, który dorasta do około 1,5–2 m wysokości i 1,5–2 m szerokości, w zależności od gleby i cięcia. Gałązki są niemal bez cierni, co znacznie ułatwia pielęgnację i zbiór. Liście są wąskie, lancetowate, zielone do szarozielonych, od spodu srebrzysto owłosione. Kwitnie w marcu i kwietniu drobnymi, niepozornymi kwiatami żeńskimi na zeszłorocznych pędach. Rokitnik jest wiatropylny, dlatego do owocowania potrzebuje rośliny męskiej w pobliżu. Odpowiedni jest rokitnik 'odmiana męska 'Zapylacz'', 'Pollmix', 'Parád' lub inna odmiana męska kwitnąca w tym samym terminie. Jeden krzew męski zwykle wystarcza dla 4–6 roślin żeńskich. Owoce dojrzewają w drugiej połowie lipca w dużej liczbie. Są średniej wielkości, owalne, jaskrawopomarańczowe i mają długą szypułkę, która ułatwia zbiór. Smak jest słodszy niż u wielu starszych odmian, nadal jednak orzeźwiająco rokitnikowy. Owoce zawierają witaminę C, karotenoidy, witaminę E, kwasy organiczne i naturalne oleje. Nadają się do jedzenia na surowo, na soki, syropy, dżemy, przetwory, przeciery, herbatki, do suszenia i mrożenia.

Uprawa: Preferuje słoneczne, bardziej otwarte stanowisko. Krzew najlepiej rośnie w pełnym słońcu, gdzie owoce dobrze się wybarwiają i osiągają wysoką zawartość cukrów i witaminy C. Gleba powinna być lekka do średnio ciężkiej, piaszczysta do gliniasto-piaszczystej, dobrze przepuszczalna, bez długotrwałego zalewania. Odpowiednie jest pH lekko kwaśne, obojętne do lekko zasadowego, w zakresie około 6–7,5. Rokitnik bardzo dobrze znosi suszę i po ukorzenieniu wymaga jedynie ograniczonego podlewania. Wrażliwiej reaguje na stałe przemoczenie oraz ciężkie, duszące gleby. Mrozoodporność wynosi około −30 °C, w typowych ogrodach zimuje więc bez szczególnej ochrony. Sadzi się wiosną lub jesienią, jako soliter i w luźnych grupach w rozstawie około 2,5–3 m, w nieformowanych żywopłotach zwykle 1–1,5 m między roślinami. W pierwszych latach po posadzeniu korzystne jest regularne podlewanie w okresach suszy oraz ściółkowanie materiałem organicznym, które ogranicza zachwaszczenie i wahania wilgotności. Cięcie ma na celu prześwietlenie krzewu, usunięcie starych, słabo owocujących gałęzi i ukierunkowanie wzrostu – najobficiej owocują pędy w średnim wieku. Rokitnik jest na ogół zdrowy, szkodniki i choroby pojawiają się rzadko, ważniejszy jest wybór jasnego, przewiewnego stanowiska. W kompozycji ogrodowej sprawdza się jako soliter, element jadalnych żywopłotów oraz nasadzeń krajobrazowych, gdzie łączy walor ozdobny srebrzystych liści z praktyczną korzyścią obfitego zbioru pomarańczowych jagód.

Autor: Kristýna | Rewizja: 21.07. 2026