Rokitnik zwyczajny 'Sudaruška' Hippophae rhamnoides 'Sudaruska'

Opis szczegółowy produktu

Rokitnik zwyczajny 'Sudaruška' - bardzo plenny i silnie rosnący krzew wielkoowocowego rokitnika. To żeńska odmiana owocowa z hodowli ałtajskiej. Gatunek Hippophae rhamnoides pochodzi z Eurazji. W naturze rośnie na żwirowych brzegach rzek, piaskach, zboczach i w chłodnych, otwartych miejscach. 'Sudaruška' tworzy średnio rosnący, rozłożysty krzew liściasty o zaokrąglonej koronie średniej gęstości. W polskich ogrodach osiąga zwykle 2,5–3,5 m wysokości i 2–3 m szerokości. Pędy są brązowe do ciemnobrązowych, ze srebrzystoszarym nalotem. Ciernie są nieliczne i krótkie, występują głównie w górnych częściach pędów. Liście są wąskie, równowąskie do lancetowatych, szarozielone, od spodu srebrzyście kutnerowate. Kwiaty są niepozorne, zielonkawe do żółtawych. Pojawiają się w kwietniu i maju, przed rozwojem liści, i są zapylane przez wiatr. Owoce dojrzewają pod koniec sierpnia. Są duże, szeroko owalne, jaskrawopomarańczowe, często z wyraźniejszymi plamkami przy wierzchołku i szypułce. Ważą średnio 0,8–0,9 g. Szypułka ma około 4–5 mm długości, a owoce odrywają się łatwo i na sucho. Smak jest słodko-kwaśny. Owoce zawierają witaminę C, karotenoidy, kwasy organiczne oraz olej w miąższu i nasionach. Odmiana jest uniwersalna: nadaje się na soki, syropy, dżemy, przeciery, do mrożenia i suszenia. Do owocowania niezbędny jest męski zapylacz, na przykład 'Pollmix' lub inny męski rokitnik.

Uprawa: Preferuje słoneczne, bardziej otwarte stanowisko. Krzew najlepiej rośnie w pełnym słońcu, gdzie owoce dobrze się wybarwiają i osiągają wysoką zawartość cukrów i witaminy C. Gleba powinna być lekka do średnio ciężkiej, piaszczysta do gliniasto-piaszczystej, dobrze przepuszczalna, bez długotrwałego zalewania. Odpowiedni jest odczyn od lekko kwaśnego, przez obojętny, do lekko zasadowego, w zakresie około pH 6–7,5. Rokitnik bardzo dobrze znosi suszę i po ukorzenieniu wymaga jedynie ograniczonego podlewania. Wrażliwiej reaguje na stałe przemoczenie oraz ciężkie, słabo przewiewne gleby. Mrozoodporność wynosi około −30 °C, dlatego w typowych ogrodach zimuje bez specjalnej ochrony. Sadzi się go wiosną lub jesienią. Przy soliterach i luźnych grupach zachowuje się rozstawę około 2,5–3 m, a w nieformowanych żywopłotach zwykle 1–1,5 m między roślinami. W pierwszych latach po posadzeniu korzystne jest regularne podlewanie w okresach suszy oraz ściółkowanie materiałem organicznym, które ogranicza zachwaszczenie i wahania wilgotności. Cięcie polega na prześwietlaniu krzewu, usuwaniu starych, słabo owocujących gałęzi i ukierunkowaniu wzrostu. Najobficiej owocują pędy w średnim wieku. Rokitnik jest na ogół zdrowy, szkodniki i choroby pojawiają się rzadko. Ważniejszy jest wybór jasnego, przewiewnego stanowiska. W kompozycji ogrodowej sprawdza się jako soliter, element jadalnych żywopłotów i nasadzeń krajobrazowych. Łączy w nich walory ozdobne srebrzystych liści z praktyczną korzyścią obfitego zbioru pomarańczowych owoców.

Autor: Nikol | Rewizja: 30.6. 2026