Rokitnik zwyczajny 'Sudaruška' Hippophae rhamnoides 'Sudaruska'

Opis szczegółowy produktu

Rokitnik zwyczajny „Sudaruška” – wwysoko plonujący i silnie rosnący krzew rokitnika pospolitego. Żeńska odmiana owocowa z hodowli altajskiej. Gatunek Hippophae rhamnoides pochodzi z Eurazji i naturalnie występuje na żwirowych brzegach rzek, piaskach, zboczach oraz w chłodnych, otwartych położeniach. 'Sudaruszka' tworzy średnio wielki, rozłożysty krzew liściasty o zaokrąglonej koronie o średniej gęstości. W ogrodach osiąga zazwyczaj od 2,5 do 3,5 m wysokości i 2–3 m szerokości. Pędy są brązowe do ciemnobrązowych o srebrzysto-szarym odcieniu; ciernie są rzadkie, krótkie i występują głównie w górnych częściach pędów. Liście są wąskie, liniowe do lancetowate, szarozielone, a od spodu srebrzyście filcowane. Kwiaty są niepozorne, zielonkawe do żółtawych, pojawiają się od kwietnia do maja przed rozwinięciem liści i są zapylane przez wiatr. Owoce dojrzewają pod koniec sierpnia. Owoce są duże, szeroko owalne, jasnopomarańczowe, często z wyraźniejszymi plamkami przy szczycie i szypułce, o średniej wadze 0,8–0,9 g. Szypułka ma około 4–5 mm, a odrywanie owoców jest suche i lekkie. Smak jest słodko-kwaśny. Owoce zawierają witaminę C, karotenoidy, kwasy organiczne oraz olej w miąższu i nasionach. Odmiana jest uniwersalna: idealna do soków, syropów, dżemów, przecierów, mrożenia oraz suszenia. Do owocowania niezbędny jest zapylacz męski, na przykład 'Pollmix' lub inny męski krzew rokitnika.

Uprawa: Preferuje słoneczne, otwarte stanowiska. Krzew najlepiej rośnie w pełnym słońcu, gdzie owoce dobrze się wybarwiają i osiągają wysoką zawartość cukrów i witaminy C. Gleba powinna być lekka do średnio ciężkiej, piaszczysta do gliniasto-piaszczystej, dobrze przepuszczalna, bez długotrwałego zamoklenia. Odpowiednie jest lekko kwaśne do neutralnego lub słabo zasadowego pH w zakresie około 6–7,5. Rokitnik bardzo dobrze znosi suszę i po ukorzenieniu wymaga jedynie ograniczonego podlewania. Bardziej wrażliwy jest na stałe nadmierne nawodnienie i ciężkie, duszne gleby. Mrozoodporność wynosi około −30 °C, więc w zwykłych ogrodach przezimuje bez specjalnej ochrony. Sadzenie odbywa się wiosną lub jesienią, dla soliterów i grup luźnych w odstępach około 2,5–3 m, dla nieformalnych żywopłotów zazwyczaj 1–1,5 m między roślinami. W pierwszych latach po posadzeniu korzystne jest regularne podlewanie w okresach suszy i ściółkowanie materiałem organicznym, które ogranicza zachwaszczenie i wahania wilgotności. Cięcie skupia się na prześwietleniu krzewu, usuwaniu starych, mało owocujących gałęzi i kierowaniu wzrostu – najwięcej owocują średnio stare pędy. Rokitnik jest zazwyczaj zdrowy, szkodniki i choroby pojawiają się rzadko, ważniejszy jest wybór jasnego, przewiewnego stanowiska. W kompozycji ogrodowej sprawdzi się jako soliter, element jadalnych żywopłotów i nasadzeń krajobrazowych, gdzie łączy efekt ozdobny srebrzystych liści z praktycznym pożytkiem bogatych zbiorów pomarańczowych jagód.

Autor: Nikol | Rewizja: 30.06.2026