Rokitnik zwyczajny 'Zapylacz' Hippophae rhamnoides 'Pollinator'

Opis szczegółowy produktu

Rokitnik zwyczajny 'Zapylacz' - krzew liściasty pochodzący z suchych obszarów stepowych Europy i Azji, gdzie dobrze rośnie na lekkich, piaszczystych do żwirowych glebach. 'Zapylacz' to typ męski wyhodowany do praktyki ogrodniczej, aby zapewnić zapylanie wiatrem odmian żeńskich. Osiąga około 2-3 m wysokości i szerokości, tworząc szeroko rozłożysty, gęsto rozgałęziony pokrój. Ulistnienie tworzą wąskie, lancetowate liście o srebrzystym nalocie, które utrzymują się na pędach od wiosny do jesieni i nadają roślinie wyrazisty charakter. Pędy niosą średnią do dużej liczby krótkich cierni, typowych dla męskich form rokitnika, co zwiększa ich wykorzystanie w nasadzeniach ochronnych i wiatrochronnych. Kwiaty męskie pojawiają się wczesną wiosną, zazwyczaj w marcu do kwietnia, jeszcze przed rozwojem liści. Kwitnienie jest niepozorne, ale kluczowe dla przenoszenia pyłku przez wiatr. Jest kompatybilny z większością popularnych odmian żeńskich. Odpowiedni stosunek sadzenia to jeden krzew męski na pięć do siedmiu żeńskich, przy czym prawidłowe rozmieszczenie umożliwia równomierne zapylenie całej powierzchni. Jako odmiana męska nie tworzy owoców, jej znaczenie polega wyłącznie na okresowym wytwarzaniu pyłku i wspieraniu wysokiej jakości zbiorów.

Uprawa: Preferuje słoneczne, bardziej otwarte stanowiska. Krzew najlepiej rośnie w pełnym słońcu, gdzie owoce dobrze się wybarwiają i osiągają wysoką zawartość cukrów i witaminy C. Gleba powinna być lekka do średnio ciężkiej, piaszczysta do gliniasto-piaszczystej, dobrze przepuszczalna, bez długotrwałego zamoklenia. Odpowiednie jest lekko kwaśne do neutralnego lub słabo zasadowego pH w zakresie około 6-7,5. Rokitnik bardzo dobrze znosi suszę i po ukorzenieniu wymaga jedynie ograniczonego podlewania. Bardziej wrażliwy jest na stałe nadmierne nawodnienie i ciężkie, duszne gleby. Mrozoodporność wynosi około -30 °C, więc w zwykłych ogrodach przezimuje bez specjalnej ochrony. Sadzenie odbywa się wiosną lub jesienią, w przypadku soliterów i luźnych grup w odstępach około 2,5-3 m, w przypadku nieformalnych żywopłotów zazwyczaj 1-1,5 m między roślinami. W pierwszych latach po posadzeniu korzystne jest regularne podlewanie w okresach suszy i ściółkowanie materiałem organicznym, które ogranicza zachwaszczenie i wahania wilgotności. Cięcie skupia się na prześwietleniu krzewu, usuwaniu starych, mało owocujących gałęzi i kierowaniu wzrostu – najwięcej owocują średnio stare pędy. Rokitnik jest zazwyczaj zdrowy, szkodniki i choroby pojawiają się rzadko, ważniejszy jest wybór jasnego, przewiewnego stanowiska. W kompozycji ogrodowej sprawdzi się jako soliter, element jadalnych żywopłotów i nasadzeń krajobrazowych, gdzie łączy efekt ozdobny srebrzystych liści z praktycznym pożytkiem bogatych zbiorów pomarańczowych jagód.