Rokitnik zwyczajny 'Žemčužina' Hippophae rhamnoides 'Pearl'

Opis szczegółowy produktu

Rokitnik zwyczajny 'Żemčužina' - żeńska odmiana owocowa o wczesnym dojrzewaniu, zwartej budowie i słodszych, jaskrawo pomarańczowych owocach. Rokitnik zwyczajny to opadający dwupienny krzew pochodzący z Europy i Azji, rosnący na słonecznych piaszczystych brzegach, namułach rzecznych, wydmach, zboczach żwirowych i innych otwartych miejscach z przepuszczalną glebą. 'Żemčužina' tworzy słabiej rosnący, zwarty krzew, który osiąga około 2 m wysokości i 1,5–2 m szerokości w zależności od gleby, wilgotności i cięcia. Pędy rosną pionowo i są prawie pozbawione cierni, co znacznie ułatwia zbiory oraz bieżącą pielęgnację. Liście są wąskie, lancetowate, zielone do szarozielonych, o srebrzysto-filcowatym spodzie. Kwitnie od marca do kwietnia drobnymi, niepozornymi kwiatami żeńskimi na pędach zeszłorocznych. Rokitnik jest zapylany przez wiatr, dlatego dla zapewnienia owocowania potrzebuje w pobliżu rośliny męskiej. Odpowiedni jest rokitnik 'Zapylacz', 'Pollmix' lub inny męski kultivar kwitnący w tym samym terminie. Jeden krzew męski zazwyczaj wystarczy dla 4–6 roślin żeńskich. Owoce dojrzewają w pierwszej połowie lipca. Owoce są duże, szeroko owalne, jaskrawopomarańczowe, soczyste i przyjemnie aromatyczne. Smak jest słodszy niż w przypadku wielu starszych odmian rokitnika, wciąż z odświeżającą owocową kwasowością. Owoce zawierają witaminę C, karotenoidy, witaminę E, kwasy organiczne oraz naturalne oleje w miąższu i nasionach. Nadają się do bezpośredniej konsumpcji, suszenia, mrożenia, a także na soki, syropy, marmolady, konfitury, puree i herbaty.

Uprawa: Preferuje słoneczne, otwarte stanowiska. Krzew najlepiej rośnie w pełnym słońcu, gdzie owoce dobrze się wybarwiają i osiągają wysoką zawartość cukrów i witaminy C. Gleba powinna być lekka do średnio ciężkiej, piaszczysta do gliniasto-piaszczystej, dobrze przepuszczalna, bez długotrwałego zamoklenia. Odpowiednie jest lekko kwaśne do neutralnego lub słabo zasadowego pH w zakresie około 6–7,5. Rokitnik bardzo dobrze znosi suszę i po ukorzenieniu wymaga jedynie ograniczonego podlewania. Bardziej wrażliwy jest na stałe nadmierne nawodnienie i ciężkie, duszne gleby. Mrozoodporność wynosi około −30 °C, więc w zwykłych ogrodach przezimuje bez specjalnej ochrony. Sadzenie odbywa się wiosną lub jesienią, dla soliterów i grup luźnych w odstępach około 2,5–3 m, dla nieformalnych żywopłotów zazwyczaj 1–1,5 m między roślinami. W pierwszych latach po posadzeniu korzystne jest regularne podlewanie w okresach suszy i ściółkowanie materiałem organicznym, które ogranicza zachwaszczenie i wahania wilgotności. Cięcie skupia się na prześwietleniu krzewu, usuwaniu starych, mało owocujących gałęzi i kierowaniu wzrostu – najwięcej owocują średnio stare pędy. Rokitnik jest zazwyczaj zdrowy, szkodniki i choroby pojawiają się rzadko, ważniejszy jest wybór jasnego, przewiewnego stanowiska. W kompozycji ogrodowej sprawdzi się jako soliter, element jadalnych żywopłotów i nasadzeń krajobrazowych, gdzie łączy efekt ozdobny srebrzystych liści z praktycznym pożytkiem bogatych zbiorów pomarańczowych jagód.

Autor: Krystyna | Rewizja: 21.07.2026