Róża 'Ghislaine de Feligonde' Rosa 'Ghislaine de Feligonde'

Opis szczegółowy produktu

Róża 'Ghislaine de Feligonde' - historyczna, wielokwiatowa róża pnąca, wyhodowana we Francji w 1916 roku przez Eugène'a Turbata. Do dziś należy do najpopularniejszych róż historycznych dzięki swojemu niezwykle obfitemu kwitnieniu, zmiennej barwie kwiatów, pędom prawie pozbawionym cierni oraz wysokiej odporności. Rośnie jako silny krzew lub mniejsza róża pnąca, zazwyczaj osiąga od 2 do 4 metrów wysokości i od 2 do 3 metrów szerokości. Pokrój jest elegancki, łukowaty i naturalnie zwisający. Pędy są niemal bezkolcowe, co znacznie ułatwia pielęgnację i prowadzenie rośliny na podporach. Liście są jasno- do średniozielone, delikatne i zdrowe, z dobrą odpornością na typowe choroby róż. Kwiaty pojawiają się od czerwca do jesieni w kilku falach. Są małe do średniej wielkości, o średnicy około 4–6 cm, pełne i zebrane w dużych, bogatych kwiatostanach. Największą osobliwością tej róży jest zmienność barwy kwiatów. Pąki mają kolor morejkowo-pomarańczowy, po rozkwitnięciu przechodzą w łososiowy róż, a następnie w kremowy, aż do prawie białego. Na jednej roślinie można zatem jednocześnie zaobserwować kilka odcieni kolorów. Kwiaty mają delikatny do średnio intensywnego, słodki zapach z nutą piżma i tonami owocowymi, który jest szczególnie przyjemny w ciepłe letnie dni. Sprawdzi się przy pergolach, łukach, płotach, trejażach, na ścianach, a także jako wolnostojący krzew. Doskonale pasuje do ogrodów wiejskich, naturalnych i romantycznych, gdzie tworzy niezwykle efektowny wygląd dzięki nieustannej zmianie barw kwiatów.

Uprawa: Do uprawy odpowiednie jest pełne słońce z dobrą cyrkulacją powietrza, w miejscu chronionym przed zimnymi północnymi wiatrami. Najlepsza jest gleba głęboka, próchnicza, przepuszczalna, z wystarczającą ilością składników odżywczych i lekko kwaśnym do obojętnego pH w zakresie 6,0–6,8. Rośliny sadzi się wiosną lub jesienią, w odstępach około 40–50 cm, co odpowiada w przybliżeniu 4–5 krzewom na m². Podlewanie powinno być regularne, zwłaszcza w okresie ukorzeniania się i podczas letnich susz, unikając długotrwałego przelania. Nawożenie odbywa się w czasie wegetacji nawozami przeznaczonymi do róż. Cięcie koncentruje się na wiosennym usuwaniu słabych i uszkodzonych pędów oraz utrzymaniu wyprostowanego pokroju. Kultivar jest mrozoodporny do około -23 °C, w chłodniejszych regionach zaleca się kopczykowanie podstawy krzewu ziemią lub kompostem. Odporność na typowe choroby róż jest dobra, choć w nieodpowiednich warunkach może pojawić się mączniak lub czarna plamistość. Sadzonkę róży z gołym korzeniem moczymy w wiadrze z wodą przez 12 do 24 godzin. Przed samym moczeniem przycinamy korzenie rośliny i skracamy pędy, tnąc na 1–3 pąki (jeśli sadzimy wiosną; przy sadzeniu jesiennym samo cięcie pozostawiamy na wczesną wiosnę). W międzyczasie kopiemy dół o głębokości około 60 cm, którego dno i boki dokładnie rozluźniamy widłami i dodajemy podłoże odpowiednie dla róż lub dobrze przekompostowany kompost. Roślinę sadzimy następnie około 5 cm niżej, niż rosła u producenta (kierujemy się dobrze widocznym "węzłem", który po posadzeniu musi znajdować się w ziemi).

Więcej na: Instrukcja uprawy róż

Autor: Kamila | Rewizja: 2026.06.11