Róża 'Lady of Shalott®' Rosa 'Lady of Shalott®'

Opis szczegółowy produktu

Róża 'Lady of Shalott®' - jedna z najbardziej udanych nowoczesnych róż angielskich Davida Austina. Została wprowadzona w 2009 roku i nazwana na cześć bohaterki poematu Alfreda Tennysona. Ceni się ją za promienne, morelowopomarańczowe kwiaty, wyjątkowo długie kwitnienie, doskonałą zdrowotność i intensywny zapach. Należy do najbardziej niezawodnych róż angielskich w warunkach Europy Środkowej. Rośnie jako silny, gęsto rozgałęziony krzew, zwykle o wysokości 120–150 cm i szerokości 100–120 cm. W cieplejszych rejonach lub prowadzona przy podporze może osiągnąć nawet około 2 metrów i można ją wykorzystać także jako niewielką różę pnącą. Pokrój jest wzniesiony, elegancki i lekko łukowaty. Liście są średnio- do ciemnozielonych, błyszczące i bardzo zdrowe, o ponadprzeciętnej odporności na choroby. Kwiaty pojawiają się od czerwca aż do pierwszych przymrozków w powtarzających się, bardzo obfitych falach. Są średniej wielkości do dużych, o średnicy 8–10 cm, pełne i czarkowate. Pąki mają wyraźnie pomarańczowoczerwony odcień, a po rozwinięciu przybierają piękne tony moreli, łososia, brzoskwini i miedzianego oranżu. Zewnętrzna strona płatków jest zwykle jaśniejsza, co nadaje kwiatom głębi i wyjątkowej elegancji. Zapach jest średnio silny do silnego, bardzo przyjemny i złożony. Niesie nuty róż herbatnich, jabłek, goździków korzennych i ciepłych przypraw, uzupełnione delikatnymi akcentami owocowymi. Sprawdza się jako krzew soliterowy, na mieszanych rabatach różanych i bylinowych, w ogrodach romantycznych, wiejskich i naturalistycznych, a także jako niewielka róża pnąca na obeliskach lub kratach. Doskonale komponuje się z lawendą, kocimiętką, bodziszkami, rudbekiami, werbenami i trawami ozdobnymi.

Uprawa: Najlepsze jest stanowisko w pełnym słońcu, z dobrą cyrkulacją powietrza, osłonięte od zimnych północnych wiatrów. Najodpowiedniejsza jest gleba głęboka, próchniczna, przepuszczalna, zasobna w składniki pokarmowe, o odczynie lekko kwaśnym do obojętnego, pH 6,0-6,8. Rośliny sadzi się wiosną lub jesienią w rozstawie około 40-50 cm, co odpowiada mniej więcej 4-5 krzewom na m². Podlewanie powinno być regularne, zwłaszcza w okresie ukorzeniania i podczas letniej suszy, bez długotrwałego przemoczenia. W sezonie wegetacyjnym nawozi się nawozami przeznaczonymi do róż. Cięcie polega na wiosennym usuwaniu słabych i uszkodzonych pędów oraz utrzymaniu wzniesionego pokroju. Odmiana jest mrozoodporna do około -23 °C, w chłodniejszych rejonach zaleca się kopczykowanie podstawy krzewu ziemią lub kompostem. Odporność na typowe choroby róż jest dobra, w niekorzystnych warunkach może pojawić się mączniak prawdziwy lub czarna plamistość liści. Sadzonkę róży z gołym korzeniem moczy się w wiadrze z wodą przez 12–24 godziny. Przed samym namoczeniem skraca się korzenie rośliny oraz przycina pędy na 1-3 oczka (przy sadzeniu wiosennym, przy sadzeniu jesiennym samo cięcie pozostawia się do przedwiośnia). W międzyczasie przygotowuje się dół o głębokości około 60 cm, którego dno i boki należy dokładnie spulchnić widłami, a następnie dodać podłoże do róż lub dobrze przekompostowany kompost. Roślinę sadzi się około 5 cm głębiej, niż rosła w szkółce (orientując się według dobrze widocznego „miejsca szczepienia”, które po posadzeniu musi znajdować się w ziemi).

Więcej na: Instrukcja uprawy róż

Autor: Kamila | Rewizja: 12. 6. 2026