Róża 'Schneewittchen' Róża 'Królewna Śnieżka'

Opis szczegółowy produktu

Róża 'Schneewittchen' - znana, obficie kwitnąca odmiana róży z grupy floribunda, wyhodowana przez niemieckiego hodowcę Reimera Kordesa i wprowadzona na rynek przez firmę W. Kordes’ Söhne w 1958 roku. W krajach anglojęzycznych znana jest również pod nazwą ‘Iceberg’. Wyróżnia się przede wszystkim długim i niezwykle obfitym kwitnieniem, czysto białymi kwiatami oraz zwiewnym, silnie rozgałęzionym pokrojem. Rośnie umiarkowanie silnie do silnie, wzniesione i obficie rozgałęzione. Tworzy gęsty, ale nie nazbyt sztywny krzew, którego dłuższe pędy pod ciężarem kwiatów mogą lekko się pochylać. Zazwyczaj osiąga około 1–1,5 m wysokości i 0,8–1,2 m szerokości. W cieplejszych regionach może być wyższa. Pędy są dość smukłe i posiadają mniej kolców niż wiele innych róż krzewiastych. Liście są nieparzystopierzaste, zazwyczaj składają się z 5–7 listków. Mają kolor od średnio do ciemnozielonego i lekko błyszczącą powierzchnię, która dobrze kontrastuje z białymi kwiatami. Kwitnie bardzo długo, zazwyczaj od czerwca aż do października, często aż do pierwszych wyraźniejszych mrozów. Kwitnienie odbywa się wielokrotnie w kilku falach, a odmiana ta należy do róż zdolnych do tworzenia ogromnej liczby kwiatów przez cały sezon. Kwiaty są czysto białe lub kremowobiałe; w chłodniejszą pogodę lub podczas rozwijania się pąki i zewnętrzne płatki mogą mieć bardzo delikatny różowy odcień. Zapach jest subtelny do słabego, lekko słodki i nie stanowi głównej cechy tej odmiany. Po przekwitnięciu mogą tworzyć się drobne owoce (różowiec), jednak ich wartość dekoracyjna jest niewielka w porównaniu z długim okresem kwitnienia.

Uprawa: Do uprawy odpowiednie jest pełne słońce z dobrą cyrkulacją powietrza, w miejscu chronionym przed zimnymi północnymi wiatrami. Najlepsza jest gleba głęboka, próchnicza, przepuszczalna, z wystarczającą ilością składników odżywczych i lekko kwaśnym do obojętnego pH w zakresie 6,0–6,8. Rośliny sadzi się wiosną lub jesienią, w odstępach około 40–50 cm, co odpowiada w przybliżeniu 4–5 krzewom na m². Podlewanie powinno być regularne, zwłaszcza w okresie ukorzeniania się i podczas letnich susz, unikając długotrwałego przelania. Nawożenie odbywa się w czasie wegetacji nawozami przeznaczonymi do róż. Cięcie koncentruje się na wiosennym usuwaniu słabych i uszkodzonych pędów oraz utrzymaniu wyprostowanego pokroju. Kultivar jest mrozoodporny do około -23 °C, w chłodniejszych regionach zaleca się kopczykowanie podstawy krzewu ziemią lub kompostem. Odporność na typowe choroby róż jest dobra, choć w nieodpowiednich warunkach może pojawić się mączniak lub czarna plamistość. Sadzonkę róży z gołym korzeniem moczymy w wiadrze z wodą przez 12 do 24 godzin. Przed samym moczeniem przycinamy korzenie rośliny i skracamy pędy, tnąc na 1–3 pąki (jeśli sadzimy wiosną; przy sadzeniu jesiennym samo cięcie pozostawiamy na wczesną wiosnę). W międzyczasie kopiemy dół o głębokości około 60 cm, którego dno i boki dokładnie rozluźniamy widłami i dodajemy podłoże odpowiednie dla róż lub dobrze przekompostowany kompost. Roślinę sadzimy następnie około 5 cm niżej, niż rosła u producenta (kierujemy się dobrze widocznym "węzłem", który po posadzeniu musi znajdować się w ziemi).

Więcej na: Instrukcja uprawy róż

Autor: Kamila | Rewizja: 09.09.2026