Róża 'Strawberry Hill®' Rosa 'Strawberry Hill®'

Opis szczegółowy produktu

Róża 'Strawberry Hill®' - wspaniała angielska róża pnąca lub wysoka róża krzewiasta, wyhodowana przez Davida Austina i wprowadzona na rynek w 2006 roku. Nazwę otrzymała na cześć słynnej rezydencji Strawberry Hill House w Anglii. Odmiana jest ceniona za duże, romantyczne kwiaty w ciepłych odcieniach różu, intensywny mirrowy zapach i powtarzalne kwitnienie przez cały sezon. Należy do najbardziej pachnących i najbardziej eleganckich angielskich róż pnących. Rośnie jako silny krzew lub niewielka róża pnąca, zwykle osiągając 150–300 cm wysokości i około 120–180 cm szerokości. Pokrój jest wzniesiony do łukowato przewisającego, dobrze rozgałęziony i elegancki. W cieplejszych rejonach lub przy prowadzeniu przy podporze może być uprawiana jako pełnowartościowa róża pnąca. Liście są średnio- do ciemnozielonych, błyszczące i zdrowe, o dobrej odporności na typowe choroby róż. Gęste ulistnienie tworzy piękne tło dla licznych kwiatów. Kwiaty pojawiają się od czerwca aż do pierwszych przymrozków w kilku powtarzających się falach. Są duże, bardzo pełne i idealnie rozetowe, o średnicy 8–10 cm. Mają barwę ciepło różową do średnio różowej, często z delikatnymi koralowymi lub łososiowymi podtonami. Kwiaty mają klasyczny, romantyczny wygląd typowy dla najlepszych róż angielskich. Zapach jest silny i wyjątkowo wyrazisty. Pod względem zapachu odmiana należy do najwyżej ocenianych róż Davida Austina. Aromat jest bogaty, słodki i intensywnie mirrowy, uzupełniony delikatnymi nutami miodu, owoców i dawnych róż. Sprawdza się na pergolach, kratach, łukach różanych, ogrodzeniach i ścianach domów, równie pięknie prezentuje się jako wysoka, soliterowa róża krzewiasta. Doskonale komponuje się z powojnikami, lawendą, kocimiętką, bodziszkami i innymi romantycznymi bylinami.

Uprawa: Odpowiednie jest stanowisko w pełnym słońcu, z dobrą cyrkulacją powietrza, osłonięte przed zimnymi wiatrami północnymi. Najlepsza jest gleba głęboka, próchniczna, przepuszczalna, zasobna w składniki pokarmowe, o odczynie lekko kwaśnym do obojętnego, w zakresie pH 6,0–6,8. Rośliny sadzi się wiosną lub jesienią w rozstawie około 40–50 cm, co odpowiada mniej więcej 4–5 krzewom na m². Podlewanie powinno być regularne, zwłaszcza w okresie ukorzeniania i podczas letniej suszy, bez długotrwałego przemoczenia. W okresie wegetacji nawozi się nawozami przeznaczonymi do róż. Cięcie polega na wiosennym usuwaniu słabych i uszkodzonych pędów oraz na utrzymaniu wzniesionego pokroju. Odmiana jest mrozoodporna do około -23 °C, w chłodniejszych rejonach zaleca się kopczykowanie podstawy krzewu ziemią lub kompostem. Odporność na typowe choroby róż jest dobra, w niekorzystnych warunkach może wystąpić mączniak prawdziwy lub czarna plamistość liści. Sadzonkę róży z gołym korzeniem moczy się w wiadrze z wodą przez 12–24 godziny. Przed namoczeniem skraca się korzenie rośliny, a pędy przycina się na 1–3 oczka (przy sadzeniu wiosennym, przy sadzeniu jesiennym samo cięcie pozostawia się do przedwiośnia). W międzyczasie przygotowuje się dół o głębokości około 60 cm, którego dno i ściany dokładnie spulchnia się widłami, a następnie dodaje się podłoże przeznaczone do róż lub dobrze przekompostowany kompost. Roślinę sadzi się około 5 cm głębiej, niż rosła w szkółce (orientacyjnie według dobrze widocznego miejsca szczepienia, które po posadzeniu musi znaleźć się w ziemi).

Więcej na: Instrukcja uprawy róż

Autor: Kamila | Rewizja: 21. 6. 2026