Róża 'The Albrighton Rambler' Rosa 'The Albrighton Rambler'

Opis szczegółowy produktu

Róża 'The Albrighton Rambler' - angielska róża pnąca wyhodowana przez Davida Austina i wprowadzona na rynek w 2013 roku. Należy do wyjątkowych róż, ponieważ jako jeden z nielicznych prawdziwych ramblerów powtarza kwitnienie przez cały sezon. Wyróżnia się delikatnie różowymi, pomponowymi kwiatami, eleganckim wzrostem i znakomitą odpornością na choroby. Jest to silnie rosnąca róża pnąca, osiągająca zwykle 300–400 cm wysokości i około 200–300 cm szerokości. Pokrój jest lekki, naturalnie łukowaty i bardzo elegancki. Długie, giętkie pędy łatwo przywiązuje się do pergoli, łuków, ogrodzeń lub prowadzi w koronach mniejszych drzew. Liście są średnio zielone, lekko błyszczące i bardzo zdrowe, ze znakomitą odpornością na czarną plamistość i mączniaka prawdziwego. Gęste ulistnienie tworzy romantyczne tło dla licznych kwiatów. Kwiaty pojawiają się od czerwca aż do pierwszych przymrozków w kilku powtarzających się falach. Są małe, pełne i doskonale pomponowe, o średnicy 3–5 cm, i wyrastają w dużych, obfitych kwiatostanach. Barwa kwiatów jest delikatnie jasnoróżowa do perłoworóżowej, stopniowo blednąca niemal do bieli. Kwiaty przypominają dawne, historyczne róże i tworzą bardzo romantyczny efekt. Zapach jest średnio intensywny, delikatny i słodki, z nutami mirry, piżma i klasycznej woni róży. Aromat jest przyjemny i harmonijny, a przy tym nie jest zbyt intensywny. Róża sprawdza się na pergolach, łukach różanych, kratach, ogrodzeniach, przy altanach oraz w swobodnych, naturalistycznych ogrodach. Pięknie komponuje się z powojnikami, wiciokrzewami, lawendą, kocimiętką i innymi romantycznymi bylinami.

Uprawa: Do uprawy najlepiej nadaje się stanowisko w pełnym słońcu, z dobrą cyrkulacją powietrza, osłonięte od zimnych, północnych wiatrów. Najodpowiedniejsza jest gleba głęboka, próchniczna, przepuszczalna, zasobna w składniki pokarmowe, o odczynie lekko kwaśnym do obojętnego, pH 6,0–6,8. Rośliny sadzi się wiosną lub jesienią w rozstawie około 40–50 cm, co odpowiada mniej więcej 4–5 krzewom na m². Podlewanie powinno być regularne, zwłaszcza w okresie ukorzeniania się i podczas letniej suszy, bez długotrwałego nadmiernego nawilżenia. Nawożenie prowadzi się w okresie wegetacji nawozami przeznaczonymi do róż. Cięcie polega na wiosennym usuwaniu słabych i uszkodzonych pędów oraz na utrzymaniu naturalnego pokroju krzewu. Odmiana jest mrozoodporna do około -23 °C, w chłodniejszych rejonach zaleca się kopczykowanie podstawy krzewu ziemią lub kompostem. Odporność na typowe choroby róż jest dobra, w niekorzystnych warunkach może pojawić się mączniak prawdziwy lub czarna plamistość. Sadzonkę róży z gołym korzeniem namacza się w wiadrze z wodą na 12–24 godziny. Przed namoczeniem skraca się korzenie rośliny, a pędy przycina na 1–3 oczka (przy sadzeniu wiosennym, przy sadzeniu jesiennym samo cięcie pozostawia się do przedwiośnia). W międzyczasie przygotowuje się dół o głębokości około 60 cm, którego dno i boki należy dokładnie spulchnić widłami, i dodaje się podłoże przeznaczone do róż lub dobrze przekompostowany kompost. Roślinę sadzi się około 5 cm głębiej, niż rosła w szkółce (należy kierować się dobrze widocznym miejscem szczepienia, które po posadzeniu musi znaleźć się pod ziemią). 

Więcej na: Instrukcja uprawy róż

Autor: Kamila | Rewizja: 21. 6. 2026