Róża 'The Lady Gardener' Róża 'The Lady Gardener'

Opis szczegółowy produktu

Róża 'The Lady Gardener' – zachwycająca angielska róża krzewiasta wyhodowana przez Davida Austina i wprowadzona na rynek w 2013 roku. Została nazwana na cześć ogrodniczek i miłośnic róż z całego świata. Róża ta wyróżnia się dużymi, morelowo-pomarańczowymi kwiatami, intensywnym owocowym zapachem oraz wyjątkowo obfitym, powtarzającym się kwitnieniem. Należy do najpiękniejszych róż w ciepłej gamie kolorystycznej róż angielskich. Rośnie jako silny, gęsto rozgałęziony krzew, osiągający zazwyczaj od 100 do 130 cm wysokości i około 90 do 120 cm szerokości. Pokrój jest wyprostowany do lekko łukowatego, harmonijny i dobrze ulistniony. Roślina tworzy robustny krzew z bogatą ilością pędów i kwiatów. Liście są średnio do ciemnozielone, zdrowe i półpołyskujące, z bardzo dobrą odpornością na typowe choroby róż. Gęste ulistnienie stanowi atrakcyjne tło dla intensywnie wybarwionych kwiatów. Kwiaty pojawiają się od czerwca aż do pierwszych mrozów w kilku obfitych falach. Są duże, bardzo pełne i idealnie rozetowe, o średnicy od 9 do 11 cm. Kwiaty otwierają się z kulistych pąków, stopniowo tworząc bogate różyczki złożone z wielu płatków. Kolor kwiatów to morelowo-pomarańczowy aż po ciepły brzoskwiniowy, przy czym zewnętrzne płatki bywają jaśniejsze. Ubarwienie sprawia wrażenie bardzo delikatnego, a jednocześnie wyrazistego i eleganckiego. Zapach jest silny i niezwykle bogaty, z wyraźnymi nutami róż herbacianych, owoców tropikalnych, moreli, brzoskwiń i cytrusów. Zalicza się do najlepiej pachnących róż Davida Austina, a jej aromat jest wyraźnie wyczuwalny nawet z większej odległości. Sprawdzi się w ogrodach angielskich i romantycznych, w mieszanych rabatach bylinowych, jako solitery oraz w nasadzeniach grupowych. Pięknie komponuje się z lawendą, peruką cebulicą, jeżówką, szałwiami, naparstnicami i innymi bylinami w odcieniach niebieskiego, fioletowego lub białego.

Uprawa: Do uprawy nadaje się pełne słońce z dobrą cyrkulacją powietrza, osłonięte od zimnych północnych wiatrów. Gleba jest najodpowiedniejsza głęboka, próchniczna, przepuszczalna, z wystarczającą ilością składników odżywczych i o lekko kwaśnym do neutralnego pH w zakresie 6,0-6,8. Rośliny sadzi się wiosną lub jesienią, w odstępach około 40-50 cm, co odpowiada mniej więcej 4-5 krzewom na m². Podlewanie powinno być regularne, zwłaszcza w okresie ukorzeniania i podczas letniej suszy, bez długotrwałego przemoczenia. Nawożenie odbywa się w okresie wegetacji nawozami przeznaczonymi dla róż. Cięcie skupia się na wiosennym usuwaniu słabych i uszkodzonych pędów oraz na utrzymaniu pionowego pokroju. Odmiana jest mrozoodporna do około -23 °C, na obszarach o chłodniejszym klimacie zaleca się przysypanie podstawy krzewu ziemią lub kompostem. Odporność na typowe choroby róż jest dobra, w nieodpowiednich warunkach może pojawić się mączniak lub czarna plamistość. Sadzonkę róży o gołych korzeniach moczymy w wiadrze z wodą przez 12 do 24 godzin. Przed samym moczeniem skracamy korzenie rośliny i skracamy pędy, przycinając je do 1-3 pąków (jeśli sadzimy wiosną, przy sadzeniu jesiennym pozostawiamy samo cięcie do wczesnej wiosny). W międzyczasie wykopujemy dół o głębokości około 60 cm, którego dno i boki należy dokładnie spulchnić widłami i dodać podłoże odpowiednie dla róż lub dobrze dojrzały kompost. Roślinę następnie sadzimy około 5 cm niżej niż rosła u hodowcy (kierujemy się dobrze widocznym „węzłem", który po posadzeniu musi znaleźć się w ziemi).

Więcej na: Instrukcja uprawy róż

Autor: Kamila | Rewizja: 21.06.2026