Róża pnąca 'Störtebeker®' Rosa 'Störtebeker®'

Opis szczegółowy produktu

Róża pnąca 'Störtebeker®' - efektowna róża pnąca z niemieckiej hodowli firmy Tantau, nazwana na cześć legendarnego północnoniemieckiego żeglarza i kapra Klausa Störtebekera. Odmiana wyróżnia się dużymi, ciemnoczerwonymi kwiatami, obfitym, powtarzającym się kwitnieniem i dobrą odpornością na choroby. Należy do atrakcyjnych róż pnących odpowiednich na pergole, łuki i ściany domów. Rośnie jako silna róża pnąca, zwykle osiągająca 250–350 cm wysokości i około 100–150 cm szerokości. Pokrój jest wzniesiony do lekko łukowatego, dobrze rozgałęziony i gęsto ulistniony. Pędy są mocne i nadają się do przywiązywania do różnych podpór. Liście są ciemnozielone, błyszczące i zdrowe, o dobrej odporności na czarną plamistość i mączniaka prawdziwego. Gęste ulistnienie stanowi wyraziste tło dla intensywnie wybarwionych kwiatów. Kwiaty pojawiają się od czerwca aż do pierwszych przymrozków w kilku obfitych falach. Są duże, pełne, o nostalgicznym kształcie i średnicy 8–10 cm, wyrastają w niewielkich kwiatostanach. Barwa kwiatów jest ciemnoczerwona do aksamitnie karminowej, często z lekkim purpurowym nalotem. Kwiaty długo zachowują swój kształt i należą do najbardziej wyrazistych wśród czerwonych róż pnących. Zapach jest średnio intensywny, słodki i przyjemny, z klasycznymi różanymi i lekko owocowymi nutami. Aromat jest dobrze wyczuwalny zwłaszcza podczas ciepłej pogody. Sprawdza się na pergolach, łukach różanych, treliażach, ogrodzeniach, altanach i ścianach budynków, gdzie tworzy efektowne ściany ciemnoczerwonych kwiatów. Pięknie komponuje się z powojnikami, lawendą, kocimiętką i innymi bylinami w odcieniach niebieskich, fioletowych lub białych.

Uprawa: Do uprawy odpowiednie jest pełne słońce z dobrą cyrkulacją powietrza, osłonięte od zimnych północnych wiatrów. Najlepsza jest gleba głęboka, próchniczna, przepuszczalna, zasobna w składniki pokarmowe, o odczynie lekko kwaśnym do obojętnego, pH 6,0-6,8. Rośliny sadzi się wiosną lub jesienią w rozstawie około 40-50 cm, co odpowiada mniej więcej 4-5 krzewom na m². Podlewanie powinno być regularne, zwłaszcza w okresie ukorzeniania i podczas letniej suszy, bez długotrwałego przemoczenia. Nawożenie przeprowadza się w okresie wegetacji nawozami przeznaczonymi do róż. Cięcie polega na wiosennym usuwaniu słabych i uszkodzonych pędów oraz utrzymaniu wzniesionego pokroju. Odmiana jest mrozoodporna do około -23 °C, w chłodniejszych rejonach zaleca się kopczykowanie nasady krzewu ziemią lub kompostem. Odporność na typowe choroby róż jest dobra, w niekorzystnych warunkach może pojawić się mączniak prawdziwy lub czarna plamistość. Sadzonkę róży z gołym korzeniem moczy się w wiadrze z wodą przez 12–24 godziny. Przed namoczeniem skraca się korzenie rośliny i przycina pędy na 1-3 oczka (przy sadzeniu wiosennym, przy sadzeniu jesiennym samo cięcie pozostawia się do przedwiośnia). W międzyczasie przygotowuje się dół o głębokości około 60 cm, którego dno i boki dokładnie spulchnia się widłami, i dodaje się podłoże przeznaczone do róż lub dobrze rozłożony kompost. Roślinę sadzi się następnie około 5 cm głębiej, niż rosła w szkółce (orientując się według dobrze widocznego „miejsca szczepienia”, które po posadzeniu musi znaleźć się pod ziemią).

Więcej na: Instrukcja uprawy róż

Autor: Kamila | Rewizja: 21. 6. 2026