Rozchodnik biały var. murale - Sedum album var. murale Sedum album var. murale

Opis szczegółowy produktu

Rozchodnik biały odm. murale - sukulentna bylina z rodziny gruboszowatych, pochodząca z Europy, Afryki Północnej i Azji Zachodniej. W naturze zasiedla skały, kamieniste zbocza, mury i płytkie, często wapienne gleby, gdzie trzyma się ziemi i tworzy zwarte łany. Pędy są płożące i łatwo ukorzeniają się w węzłach, dzięki czemu roślina szybko „przelewa się” przez krawędzie kamieni. Dywan osiąga wysokość 5–10 cm i rozrasta się na około 30–45 cm szerokości. Drobne, mięsiste liście są naprzemianległe, prawie walcowate do jajowatych, w suchych warunkach i zimą często przebarwiają się na różowo do czerwonobrązowego. Od czerwca do sierpnia nad łanem wznoszą się krótkie pędy kwiatowe z białymi, gwiazdkowatymi kwiatami w baldachach. Kwiaty dostarczają pyłku i nektaru pszczołom i innym zapylaczom, a po przekwitnieniu dojrzewają mieszki z nasionami. Sedum album sprawdza się na skalniakach, rabatach żwirowych, w szczelinach nawierzchni, na suchych murkach oraz na ekstensywnych zielonych dachach. W kompozycji wygląda naturalnie z rojnikami, skalnicami, macierzankami lub niskimi kostrzewami, gdzie delikatne białe kwiatostany odciążają kamienne partie. Dzięki sukulentnym liściom potrafi oszczędnie gospodarować wodą i w gorących okresach utrzymuje jędrność nawet na cienkiej warstwie podłoża.

Uprawa: Najlepiej rośnie w pełnym słońcu i przepuszczalnej glebie z domieszką żwiru lub grubszego piasku, odpowiednie jest pH około 6,5–8. W cięższych glinach sprawdza się warstwa drenażowa i podwyższona rabata, aby korzenie zimą nie stały w wodzie. Sadzenie w Czechach odbywa się zazwyczaj od marca do października, przy sadzeniu jesiennym korzystne jest lekkie ściółkowanie żwirem mineralnym. Podlewanie jest potrzebne głównie po posadzeniu, po ukorzenieniu znosi suszę, a nadmierne nawodnienie szkodzi mu bardziej niż krótkotrwałe przesuszenie. Nawożenie jest umiarkowane, wiosną zazwyczaj wystarcza kompost lub dawka wolno działającego nawozu dla bylin. Cięcie wykonuje się wczesną wiosną poprzez usunięcie suchych łodyg, podział i odmłodzenie kępy wykonuje się raczej rzadko, zazwyczaj po 4–6 latach. W wieku dorosłym osiąga około 30–50 cm wysokości i 40–50 cm szerokości, dla ciągłego efektu liczy się około 6–7 roślin na m² przy rozstawie około 35–40 cm. W doniczce stosuje się bardziej mineralne podłoże i niezawodny odpływ wody. W Czechach jest mrozoodporny do około -34 °C, młode rośliny docenią suche zimowe stanowisko bez zimowego zamoknienia. Spośród chorób może pojawić się mączniak, spośród szkodników mszyce na młodych pędach.

Autor: Nikol | Rewizja: 6.2.2026