Rozchodnik biały var. murale Sedum album var. murale

Opis szczegółowy produktu

Rozchodnik biały var. murale - sukulentna bylina z rodziny gruboszowatych, pochodząca z Europy, północnej Afryki i zachodniej Azji. W naturze zasiedla skały, kamieniste zbocza, murki oraz płytkie, często wapienne gleby, gdzie trzyma się nisko przy ziemi i tworzy zwarte łany. Pędy są płożące i łatwo ukorzeniają się w węzłach, dzięki czemu roślina szybko „przelewa się” przez krawędzie kamieni. Kobierzec osiąga wysokość 5–10 cm i rozrasta się na szerokość około 30–45 cm. Drobne, mięsiste liście są skrętoległe, niemal walcowate do odwrotnie jajowatych, w czasie suszy i zimą często przebarwiają się na różowo, a nawet czerwonobrązowo. Od czerwca do sierpnia nad roślinami wznoszą się krótkie pędy kwiatowe z białymi, gwiazdkowatymi kwiatami zebranymi w podbaldachy. Kwiaty dostarczają pyłku i nektaru pszczołom oraz innym zapylaczom, a po przekwitnieniu dojrzewają owoce zbiorowe złożone z mieszków z nasionami. Sedum album znajduje zastosowanie w ogrodach skalnych, na rabatach żwirowych, w szczelinach nawierzchni, na suchych murkach oraz na ekstensywnych dachach zielonych. W kompozycjach wygląda naturalnie z rojnikami, smagliczkami, macierzankami czy niskimi kostrzewami, a delikatne białe kwiatostany dodają lekkości kamiennym partiom ogrodu. Dzięki sukulentnym liściom gospodaruje wodą bardzo oszczędnie i w upalne dni zachowuje jędrność nawet na cienkiej warstwie podłoża.

Uprawa: Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, w glebie przepuszczalnej z domieszką żwiru lub gruboziarnistego piasku, o pH około 6,5–8. Na cięższych glebach gliniastych sprawdza się warstwa drenażowa i podwyższona rabata, aby korzenie zimą nie stały w wodzie. W Polsce sadzi się zwykle od marca do października, a przy sadzeniu jesiennym korzystne jest lekkie ściółkowanie żwirem mineralnym. Podlewanie jest potrzebne głównie po posadzeniu, po ukorzenieniu roślina znosi suszę, a nadmiar wilgoci szkodzi jej bardziej niż krótkotrwałe przesuszenie. Nawożenie powinno być umiarkowane, wiosną zwykle wystarcza kompost lub dawka nawozu o spowolnionym działaniu do bylin. Cięcie wykonuje się wczesną wiosną, usuwając suche pędy, a podział i odmładzanie kępy przeprowadza się raczej wyjątkowo, zwykle co 4–6 lat. W pełni rozwinięta roślina osiąga 5–10 cm wysokości i 30–45 cm szerokości, a dla uzyskania zwartego efektu przyjmuje się około 6–7 roślin na m² w rozstawie około 35–40 cm. W pojemniku stosuje się bardziej mineralne podłoże i zapewnia sprawny odpływ wody. W Polsce jest mrozoodporna do około -34 °C, młode rośliny docenią suche stanowisko zimą, bez zalegającej wilgoci. Spośród chorób może wystąpić mączniak prawdziwy, a spośród szkodników mszyce na młodych pędach.

Autor: Nikol | Rewizja: 6.2. 2026