Rozchodnik Siebolda 'Mediovariegatum' Sedum sieboldii 'Mediovariegatum'

Opis szczegółowy produktu

Rozchodnik Siebolda 'Mediovariegatum'  - atrakcyjna odmiana rozchodnika Siebolda (Crassulaceae), pochodzącego z Azji Wschodniej, gdzie gatunek ten rośnie w stromych szczelinach skalnych i na żwirowych zboczach. Odmiana wyróżnia się pstrymi, mięsistymi liśćmi z kremowożółtym środkiem i niebieskozielonym do szarozielonego brzegiem, które utrzymują się aż do jesieni i tworzą ciekawy kontrast w nasadzeniach. Liście są okrągławe do nerkowatych, a cała roślina ma płożący do lekko przewieszającego się pokrój. We wrześniu i październiku pojawiają się drobne, gwiazdkowate, różowe kwiaty zebrane w płaskie baldachogrona na końcach pędów, które przyciągają pszczoły i motyle oraz wzbogacają walory ozdobne rośliny późnym sezonem. Wysokość rośliny wynosi około 10-15 cm, a szerokość dorosłego egzemplarza zwykle 30-45 cm, co plasuje ją wśród niskich bylin okrywowych o bujnym ulistnieniu i sezonowym kwitnieniu. W naszych warunkach klimatycznych rozchodnik jest w pełni mrozoodporny i znosi zimowe temperatury poniżej -20 °C, o ile gleba jest dobrze zdrenowana, a roślina nie jest narażona na długotrwałe zamakanie. Ceniony jest za długi okres dekoracyjności liści i kwiatów oraz za zdolność wypełniania przestrzeni delikatną strukturą i barwnym akcentem.

Uprawa: Dobrze rośnie w pełnym słońcu i w lekkim półcieniu, gdzie najlepiej zachowuje zwarty pokrój i wyraziste przebarwienia liści. Stanowisko powinno być przewiewne, raczej suche i chronione przed długotrwałym zamakaniem zimą. Zaleca się glebę lekką, bardzo przepuszczalną, najlepiej kamienistą lub gliniasto-piaszczystą, o odczynie obojętnym do lekko zasadowego, pH około 6,5-7,5. Warstwa drenażowa jest wskazana zwłaszcza w cięższych glebach oraz przy uprawie w pojemnikach. Podlewanie jest potrzebne przede wszystkim po posadzeniu, do czasu ukorzenienia, później roślina dobrze znosi suszę dzięki mięsistym liściom magazynującym wodę. Nawożenie stosuje się umiarkowanie, najlepiej wiosną, ponieważ nadmiar składników pokarmowych prowadzi do mniej zwartego, rozluźnionego wzrostu. Pędy kwiatowe można po przekwitnięciu usunąć dla zachowania zwartego wyglądu, rozety liściowe pozostają jednak dekoracyjne aż do zimy. Sadzenie prowadzi się od marca do października, zalecane rozstawy to 25-35 cm, co odpowiada około 8-12 roślinom na m². W naszych warunkach jest mrozoodporny do około -20 °C, przy czym kluczowe jest suche podłoże zimą. Roślina jest ogólnie odporna na choroby i szkodniki, wrażliwa bywa jedynie na nadmiar wilgoci w chłodnym okresie.

Autor: Jana | Rewizja: 4.2.2026