Rozmaryn lekarski 'Miss Jessop's Upright' Rosmarinus officinalis 'Miss Jessop's Upright'

Opis szczegółowy produktu

Rozmaryn lekarski 'Miss Jessop's Upright' - zimozielone, silnie aromatyczne zioło z gatunku Rosmarinus officinalis. Do uprawy w Anglii wprowadził je E. A. Bowles, nadając mu imię na cześć Euphemii Jessopp. Gatunek pochodzi z obszaru śródziemnomorskiego, gdzie rośnie na nasłonecznionych, kamienistych zboczach, nadmorskich skałach i w suchych zaroślach. Od typowych rozmarynów odmiana różni się mocnym, wzniesionym, a nawet kolumnowym pokrojem. W sprzyjającym klimacie osiąga 1,5–2 m wysokości i 1–1,5 m szerokości, w pojemniku pozostaje mniejsza. Gęste pędy pokryte są wąskimi, skórzastymi, ciemnozielonymi liśćmi o srebrzystobiałym spodzie. Po roztarciu wydzielają żywiczny, lekko kamforowy zapach i mają korzenny, gorzkawy smak. Od kwietnia do czerwca na zeszłorocznych pędach pojawiają się drobne, jasnoniebieskie do niebieskofioletowych, wargowe kwiaty, a w ciepłych warunkach roślina może słabiej kwitnąć także później. Kwiaty dostarczają nektaru pszczołom i trzmielom. Świeże i suszone gałązki doprawiają jagnięcinę, drób, ryby, ziemniaki, pieczywo, sosy i oleje. Liście zawierają olejki eteryczne, kwas rozmarynowy oraz inne związki fenolowe. W ogrodzie odmiana sprawdza się na rabatach ziołowych, przy nasłonecznionych murach, na tarasach i w większych pojemnikach.

Uprawa: Wymaga pełnego słońca, osłoniętego stanowiska i bardzo dobrego drenażu, aby zimą nie cierpiała z powodu nadmiaru wilgoci, który częściej niż sam mróz bywa przyczyną strat. Najlepiej rośnie w lekkiej, żwirowej lub piaszczystej glebie albo w podłożu do ziół z domieszką piasku i drobnego żwiru, zalecane pH wynosi około 6,0–7,5. Na cięższych glebach gliniastych sprawdza się stanowisko podwyższone i warstwa drenażowa, w pojemniku potrzebny jest otwór odpływowy i warstwa keramzytu. Podlewanie powinno być raczej umiarkowane, po ukorzenieniu roślina znosi także krótkotrwałą suszę, a zimą u roślin w pojemnikach ogranicza się je do minimum. Nawożenie jest umiarkowane, z niższą zawartością azotu, aby pędy dobrze zdrewniały, w przypadku ziół często wybiera się nawozy organiczne w mniejszych dawkach. Rośliny sadzi się od marca do października, na rabacie w rozstawie około 60 cm, czyli mniej więcej 3 szt. na 1 m². Mrozoodporność jest raczej graniczna, orientacyjnie około -10 °C do -5 °C. W ciepłych lokalizacjach miejskich i w suchej glebie roślina może zimować w gruncie, w chłodniejszych rejonach bezpieczniejsze jest zimowanie w chłodnym, jasnym pomieszczeniu w temperaturze około 2–8 °C. Wiosną zwykle skraca się przemarznięte i zbyt wybujałe pędy oraz pobudza rozkrzewianie, cięcia w stare drewno unika się, ponieważ słabo odbija. Rośliny w pojemnikach zaleca się wystawiać latem na słońce, a jesienią w porę przenosić pod dach, aby bryła korzeniowa nie przemarzała. Przy nadmiarze wilgoci może dochodzić do zamierania korzeni lub rozwoju pleśni, natomiast w czasie suszy i upałów pojawiają się przędziorki lub mszyce, które żerują głównie na młodych pędach.

Autor: Nikol | Rewizja: 27.7. 2026