Rozmaryn lekarski 'Severn Sea' - Rosmarinus officinalis 'Severn Sea' Rosmarinus officinalis 'Severn Sea'

Opis szczegółowy produktu

Rozmaryn lekarski 'Severn Sea' - bylina wiecznie zielona, półkrzew, który wyróżnia się zwartym, często lekko zwisającym pokrojem z wąskimi, ciemnozielonymi, aromatycznymi liśćmi igiełkowymi. W wieku dorosłym zazwyczaj osiąga 60–90 cm wysokości i 60–90 cm szerokości, co predysponuje go do sadzenia na rabatach ziołowych, niskich żywopłotach, w pojemnikach, a także jako element soliterowy w ogrodzie ozdobnym. Od wiosny do lata, a często także jesienią, tworzy liczne, jasno niebieskie kwiaty, które stanowią bogate źródło nektaru, przyciągając pszczoły i inne zapylacze, zwiększając tym samym bioróżnorodność ogrodu. Liście są silnie aromatyczne, zawierają olejki eteryczne typowe dla rozmarynu i mogą być używane w kuchni do przyprawiania mięsa, ryb, warzyw, sosów i mieszanek olejowych, zarówno świeże, jak i suszone, uzupełniając kulinarne zastosowanie rośliny. Ta odmiana jest wiecznie zielona z dobrą mrozoodpornością dla łagodniejszych stanowisk, chociaż w chłodniejszych regionach Czech może wymagać ochrony zimowej lub uprawy w pojemnikach, aby pozostała bez uszkodzeń. Dobrze sprawdza się w nasadzeniach śródziemnomorskich i sucholubnych, na obrzeżach rabat, a także w połączeniu z innymi ziołami i niskimi bylinami, gdzie tekstura liści i niebieskie kwiaty dodają ogrodowi aromatycznego i wizualnego elementu w sezonie wegetacyjnym.

Uprawa: Wymaga pełnego słońca, osłonięcia od wiatru i bardzo dobrego drenażu, aby zimą nie cierpiał z powodu nadmiernego nawodnienia, które jest częstszą przyczyną strat niż sam mróz. Najlepiej rośnie w lekkiej, żwirowatej lub piaszczystej glebie lub w podłożu dla ziół z dodatkiem piasku i drobnego żwiru, zalecane pH wynosi około 6,0–7,5. W cięższych glebach gliniastych sprawdza się podwyższone stanowisko i warstwa drenażowa, w donicy odpowiedni jest otwór odpływowy i warstwa keramzytu. Podlewanie powinno być raczej umiarkowane, po ukorzenieniu znosi nawet krótkotrwałą suszę, zimą u roślin przenoszonych ogranicza się do minimum. Nawożenie jest zazwyczaj umiarkowane i z niższą zawartością azotu, aby pędy dobrze zdrewniały, w przypadku ziół często stosuje się nawozy organiczne w mniejszych dawkach. Rośliny sadzi się od marca do października, na rabacie wybiera się rozstawę około 60 cm, czyli około 3 sztuki na 1 m². Mrozoodporność jest raczej graniczna, orientacyjnie około -10 °C do -5 °C, w ciepłych miejskich lokalizacjach i na suchej glebie może przezimować na zewnątrz, w chłodniejszych rejonach pewniejsze jest zimowanie w chłodnym, jasnym pomieszczeniu o temperaturze około 2–8 °C. Wiosną zazwyczaj skraca się przemarznięte i przerastające pędy oraz wspiera się rozkrzewianie, cięcie zdrewniałych części ogranicza się, ponieważ słabo odrastają. W przypadku pojemników zaleca się letnie przechowywanie na słońcu, a jesienią wczesne przeniesienie pod dach, aby bryła korzeniowa nie przemarzła. Przy nadmiernym nawodnieniu może pojawić się obumieranie korzeni lub pleśń, przy suszy i cieple natomiast przędziorki czy mszyce, które trzymają się głównie młodych pędów.

Autor: Lucie| Rewizja: 16.2.2026