Rozwar wielkokwiatowy 'Astra F1 Rose' Platycodon grandiflorus 'Astra F1 Rose'

Opis szczegółowy produktu

Rozwar wielkokwiatowy 'Astra F1 Rose' - pochodzi z Azji Wschodniej, gdzie rośnie na łąkach i skrajach zarośli. Odmiana 'Astra F1 Rose' należy do hodowlanej serii Astra F1, wprowadzonej przez firmę Sakata, i jest ukierunkowana na zwarty wzrost w pojemnikach oraz na pierwszym planie rabat. Roślina tworzy kępę o prostych, stabilnych pędach, zwykle wysokich na 20–25 cm i szerokich na około 20 cm. Liście są wąskie do jajowatych, średniozielone, a charakterystyczną cechą jest późne ruszanie wegetacji wiosną. Od czerwca do sierpnia pojawiają się rozdęte pąki, a po nich duże, o średnicy około 8 cm, gwiaździście otwarte kwiaty w kolorze różowym. W kompozycjach dobrze łączy się z niskimi trawami ozdobnymi, rozchodnikami i lawendą, a w pojemnikach z delikatnie przewisającymi gatunkami, które podkreślają kształt kwiatów. Kwiaty nie mają wyraźnego zapachu, ale są dobrze widoczne dla zapylaczy, zwłaszcza pszczół i trzmieli, a po ścięciu utrzymują się kilka dni. Po przekwitnieniu część pędów można pozostawić do dojrzenia nasion albo przyciąć je jesienią po zaschnięciu części nadziemnej.

Uprawa: Dobrze rośnie w pełnym słońcu lub w lekkim półcieniu, w cieplejszym mikroklimacie, w miejscu osłoniętym od wiatru, które chroni pędy przed łamaniem. Najlepiej rośnie w głębszej, próchnicznej lub gliniasto-piaszczystej glebie z dobrym drenażem, ponieważ zimowe przemoczenie jest częstszą przyczyną strat niż mróz. Sprawdza się odczyn lekko kwaśny do obojętnego, około pH 6,0–7,2. Sadzenie wykonuje się od marca do maja lub we wrześniu i październiku. Roślina późno rusza z wegetacją, dlatego wiosną z miejscem posadzenia obchodzi się ostrożnie. Kwitnienie trwa zwykle od czerwca do sierpnia, po przekwitnieniu pędy można skrócić, a główne cięcie wykonuje się jesienią po zaschnięciu części nadziemnej. Podlewanie powinno być równomierne, zwłaszcza w okresie zawiązywania pąków. Długotrwałe przesuszenie skraca kwitnienie, natomiast nadmiar wody sprzyja gniciu korzeni. Do nawożenia wystarczy umiarkowany wiosenny dodatek kompostu lub nawozu organicznego, wysokie dawki azotu pogarszają stabilność pędów. Ściółka z kompostu lub zrębków stabilizuje wilgotność i temperaturę, a na cięższych glebach pomaga domieszka żwiru i podwyższona rabata. W pojemniku uprawia się go w głębszej doniczce z warstwą drenażową i gliniastym podłożem z piaskiem, a zimą wskazana jest ochrona bryły korzeniowej przed przemarznięciem. Mrozoodporność dojrzałych roślin podaje się zwykle na około -20 do -25 °C przy dobrym drenażu, młode nasadzenia warto zimą ściółkować. Gatunek znosi krótkotrwałą suszę, dłuższe okresy posuchy obniżają jego witalność. Zalecana rozstawa to 30–40 cm (ok. 6–9 roślin na 1 m²). Spośród chorób mogą wystąpić plamistości liści, a przy przemoczeniu zgnilizny, spośród szkodników zwłaszcza ślimaki wiosną i mszyce w ciepłe lato.

Autor: Kristýna | Rewizja: 04.02. 2026