Rudbekia owłosiona 'Sunbeckia Ophelia' Rudbeckia hirta 'Sunbeckia Ophelia'

Opis szczegółowy produktu

Rudbekia owłosiona 'Sunbeckia Ophelia' - kompaktowa odmiana z serii Sunbeckia, wyhodowanej w Niemczech przez firmę Bull Plant Genetics. Seria powstała w wyniku selekcji roślin o wyjątkowo dużych, długo utrzymujących się kwiatach, mocnym rozgałęzieniu i dobrej przydatności zarówno na rabaty, jak i do pojemników. Odmiana tworzy gęstą kępę o wysokości około 45–60 cm i szerokości 40–45 cm. Wzniesione, mocne łodygi oraz lancetowate liście pokryte są krótkimi, sztywnymi włoskami, od których gatunek otrzymał zarówno polską, jak i łacińską nazwę. Od czerwca do września, przy sprzyjającej pogodzie aż do października, rozwijają się pojedyncze koszyczki o średnicy 12–15 cm. Intensywnie żółte kwiaty języczkowe otaczają wyrazisty, zielony do brązowozielonego środek. Poszczególne kwiaty utrzymują się na roślinie przez kilka tygodni, a mocne łodygi nadają się również na kwiat cięty. Kwiaty dostarczają pyłku i nektaru pszczołom, trzmielom i motylom, a późniejsze owocostany mogą służyć jako pokarm dla ptaków. Odmiana najlepiej wygląda w grupach po kilka sztuk, na rabatach z roślinami jednorocznymi i preriowych, wzdłuż ścieżek oraz w większych pojemnikach. Dobrze komponuje się z szałwiami, werbenami, kocimiętkami, nachyłkami, jeżówkami, rozchodnikami i niższymi trawami ozdobnymi. Roślina nie jest przeznaczona do spożycia.

Uprawa: Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, w lekkim półcieniu kwitnie słabiej, a łodygi bywają dłuższe. Odpowiada jej gleba próchniczna, dość żyzna, świeża do umiarkowanie wilgotnej, ale dobrze przepuszczalna, o zalecanym pH około 6,0–7,5. Na przesuszonych glebach okres kwitnienia się skraca, natomiast na stanowiskach stale podmokłych roślina może cierpieć zimą, dlatego korzystny jest drenaż oraz ściółka utrzymująca równomierną wilgotność. W polskich warunkach klimatycznych sadzi się ją najczęściej od marca do października, przy czym najszybciej przyjmuje się wiosną i na początku jesieni. Rozstawa wynosi około 70–80 cm, co odpowiada mniej więcej 1–2 roślinom na m², aby okazała kępa mogła się dobrze rozwinąć. Podlewanie jest ważne przede wszystkim po posadzeniu i podczas długotrwałej letniej suszy, a do nawożenia zwykle wystarcza kompost wiosną lub umiarkowana dawka zrównoważonego nawozu. Usuwanie przekwitłych koszyczków przedłuża kwitnienie, pod koniec sezonu łodygi skraca się po pierwszych przymrozkach albo pozostawia suche kwiatostany jako zimową dekorację. Mrozoodporność dobrze wykształconych kęp określa się w typowych warunkach na około -28 °C. Spośród chorób w gęstym nasadzeniu i przy wilgotnej pogodzie może pojawić się mączniak prawdziwy lub plamistość liści, ze szkodników mszyce, a wiosną ślimaki, ogólnie jest to jednak odporna bylina. Na otwartych, wietrznych stanowiskach przy wysokich łodygach sprawdza się osłona od wiatru lub dyskretna podpora zastosowana odpowiednio wcześnie w sezonie. Po 4–6 latach nasadzenie odmładza się wiosną przez podział kłączy, co pozwala zachować witalność i obfite kwitnienie.

Autor: Nikol | Rewizja: 20.7. 2026