Santolina cyprysikowata - Santolina chamaecyparissus ssp. tomentosa Santolina chamaecyparissus ssp. tomentosa

Opis szczegółowy produktu

Santolina cyprysikowata - srebrzysta, gęsto kutnerowata odmiana santoliny cyprysikowatej, pochodząca z zachodniego rejonu Morza Śródziemnego, gdzie zasiedla suche, kamieniste zbocza i stanowiska przybrzeżne z ubogimi glebami. W warunkach środkowej Europy tworzy zwarte, półkuliste krzewinki osiągające zazwyczaj 30–40 cm wysokości i 40–60 cm szerokości. Pędy są gęsto rozgałęzione, stopniowo zdrewniałe od dołu. Liście są wąsko podzielone, delikatnie postrzępione, gęsto pokryte kutnerowatymi włoskami, które nadają im matowy, srebrzystoszary odcień i jednocześnie ograniczają parowanie wody. Przy dotyku są lekko aromatyczne. W czerwcu i lipcu ponad zwartymi kępami wyrastają mocne, proste łodygi z kulistymi, żółtymi główkami o średnicy około 1–2 cm. Kwiaty są proste, bez kwiatów języczkowych, wyglądają jak małe żółte guziki na srebrzystej poduszce liści. Roślina jest ceniona przede wszystkim za całoroczny efekt strukturalny i kontrastowy kolor ulistnienia, który wyróżnia się w połączeniu z lawendami, rozchodnikami, szałwiami czy trawami ozdobnymi. Znajduje zastosowanie na rabatach sucholubnych, w nasadzeniach żwirowych, kompozycjach ziołowych, a także jako niski obwód wzdłuż ścieżek.

Uprawa: Kluczowe jest pełne słońce i bardzo dobrze przepuszczalna, lekka gleba z większą ilością piasku lub żwiru. Optymalne pH wynosi około 6,5–8,0. W ciężkich, gliniastych i długotrwale podmokłych glebach dochodzi do gnicia korzeni i utraty zwartego kształtu. Sadzenie odbywa się od kwietnia do października, najlepiej na podwyższonym stanowisku z drenażem. Zalecany rozstaw wynosi 4–6 roślin na m² w zależności od pożądanej gęstości nasadzenia. Po ukorzenieniu roślina jest wyraźnie odporna na suszę i wymaga minimalnego podlewania. Nawożenie jest ograniczone, nadmiar składników odżywczych prowadzi do nadmiernego wzrostu i utraty zwartości. Cięcie wykonuje się wiosną lub bezpośrednio po kwitnieniu przez lekkie skrócenie pędów, aby krzew zachował gęsty, kulisty pokrój i nie dochodziło do ogołacania środka. Mrozoodporność wynosi około -17 do -20 °C, na chłodniejszych obszarach Czechach zaleca się zimowe okrycie gałęziami i zapewnienie suchego stanowiska w okresie zimowym. Odmiana jest ogólnie odporna na choroby i szkodniki, bardziej wrażliwa jest przede wszystkim na nadmierne nawodnienie w okresie zimowym.

Autor: Jana | Rewizja: 19.02.2026