Santolina rozmarynolistna Santolina viridis/rosmarinifolia

Opis szczegółowy produktu

Santolina rozmarynolistna - tworzy niskie, gęsto rozgałęzione, półkrzewiaste kępy o wysokości około 30–40 cm i podobnej szerokości. Wyróżnia się wąskimi, głęboko podzielonymi liśćmi o barwie od jasnozielonej do szarozielonej i delikatnie filcowatej powierzchni. Liście są silnie aromatyczne, a po roztarciu uwalniają charakterystyczny, korzenny zapach przypominający oliwki. Od czerwca do sierpnia nad liśćmi wyrastają na cienkich pędach drobne, kuliste koszyczki w kolorze żółtobiałym, które zachowują dekoracyjny wygląd przez wiele tygodni. Roślina jest długowieczna i mrozoodporna mniej więcej do −20 °C. Liście stosuje się jako przyprawę, zwłaszcza w kuchni śródziemnomorskiej: do olejów ziołowych, masła, twarożku, marynat, mięs, ryb, serów i warzyw. Tradycyjnie znajdują też zastosowanie w medycynie ludowej. Sadzi się około 6–9 roślin na m². Sprawdza się jako obwódka rabat, w ogródkach ziołowych, w skalniakach i w grupowych nasadzeniach roślin sucholubnych. Wspomaga leczenie dolegliwości stawów, reumatyzmu i chorób skóry.

Uprawa: Wymaga lekkiej, bardzo dobrze przepuszczalnej, raczej ubogiej gleby, najlepiej piaszczystej lub żwirowej, z większym udziałem składników mineralnych. Kluczowy jest doskonały drenaż, ponieważ stale wilgotne lub ciężkie gleby prowadzą do gnicia korzeni. Najlepiej rośnie na stanowisku w pełnym słońcu, ciepłym i osłoniętym. W takich warunkach zachowuje zwarty pokrój i intensywne wybarwienie liści. Podlewanie powinno być umiarkowane, a po ukorzenieniu roślina dobrze znosi suszę. Nawożenie stosuje się bardzo oszczędnie, ponieważ nadmiar składników pokarmowych powoduje wyciąganie się pędów i utratę zwartego pokroju. Cięcie jest ważne dla utrzymania gęstego pokroju. Lekkie cięcie formujące wykonuje się po przekwitnięciu lub wiosną przed rozpoczęciem wegetacji. Starszych, zdrewniałych części nie zaleca się przycinać głęboko do starego drewna. Przy sadzeniu większej liczby roślin zaleca się rozstawę około 40–50 cm. Gatunek jest częściowo mrozoodporny, dlatego w chłodniejszych regionach zaleca się zimową ochronę przed wilgocią i mrozem lub uprawę na osłoniętym stanowisku.

Autor: Lucie | Rewizja: 13.2. 2026