Sasanka albańska 'Lutea' - Pulsatilla albana 'Lutea' Pulsatilla albana 'Lutea'

Opis szczegółowy produktu

Przylaszczka albańska 'Lutea' - żółto kwitnąca forma gatunku pochodzącego z obszaru Kaukazu po północno-zachodni Iran. W naturze rośnie na słonecznych, kamienistych stokach, osuwiskach i górskich łąkach na wyższych terenach, często na wapiennym podłożu. Należy do rodziny jaskrowatych i tworzy kępiaste rozety delikatnie pierzastych liści pokrytych jedwabistymi włoskami, które chronią rozwijające się tkanki w chłodne noce. W kwietniu i maju wyrastają krótkie, mocne łodygi, a na ich końcu otwierają się pojedyncze, lekko zwisające, dzwonkowate kwiaty w kremowym lub jasnożółtym odcieniu, zazwyczaj o szerokości 3–5 cm. Na chłodniejszych terenach kwitnienie często przedłuża się do czerwca. Po przekwitnięciu rozwijają się efektowne, srebrzyste owocostany niełupek z długimi włoskami, które pozostają dekoracyjne przez całe lato. Dorosła kępa w ogrodach najczęściej osiąga około 15–25 cm wysokości i 25–35 cm szerokości, po kwitnieniu łodygi mogą się nieco wydłużyć. Kwiaty dostarczają wczesnego pyłku i nektaru dla pszczół i trzmieli. Delikatny żółty kolor jest naturalną alternatywą dla częściej spotykanych fioletowych zawilców. Roślina sprawdzi się na rabatach żwirowych, suchych murkach, a także w korytach i donicach, gdzie komponuje się z pierwiosnkami, skalnicami, niskimi kostrzewami, rozchodnikami i wiosennymi roślinami cebulowymi.

Uprawa: Preferuje pełne słońce, ewentualnie lekki półcień w ciepłym i przewiewnym miejscu. Kluczowa jest bardzo przepuszczalna gleba z domieszką piasku lub żwiru i dobrym drenażem, aby zimą nie pozostawała mokra. Odpowiednia jest raczej uboga ziemia z dodatkiem wapnia, orientacyjnie pH 6,5–8,0, oraz powierzchniowy mulcz żwirowy, który utrzymuje szyjkę korzeniową suchą. Podlewanie jest potrzebne głównie po posadzeniu, później roślina lepiej znosi krótkotrwałe przesuszenie niż przelanie. Nawożenie jest umiarkowane, lepsza jest cienka warstwa kompostu na wiosnę lub słabsza dawka wolno działających nawozów, znaczne przenawożenie skraca żywotność kępy. Głębik ogólnie źle znosi naruszanie korzeni, dlatego u starszych kęp preferuje się pozostawienie na miejscu i rozmnażanie przez wysiew świeżego nasiona. Po zimie zazwyczaj usuwa się zasychające liście, aby nowe ulistnienie szybko się uwydatniło. Rośliny w glebie ogrodowej są mrozoodporne do około -28 °C. W pojemnikach pomaga osłonięcie od wiatru, warstwa drenażowa i ograniczenie zimowego przelania podłoża. Soki roślinne mogą przy manipulacji podrażniać wrażliwą skórę, zalecane są rękawice. Ze szkodników mogą pojawić się ślimaki na młodych liściach, w ciężkich glebach grozi zgnilizna szyjki korzeniowej. Odstępy należy dobrać na około 25–30 cm, co odpowiada w przybliżeniu 9–12 roślinom na m². Sadzenie roślin w pojemnikach odbywa się najczęściej od marca do października.

Autor: Nikol | Rewizja: 7.1.2026