Sasanka albańska 'Lutea' Pulsatilla albana 'Lutea'

Opis szczegółowy produktu

Sasanka albańska 'Lutea' - żółto kwitnąca forma gatunku pochodzącego z obszaru od Kaukazu po północno-zachodni Iran. W naturze rośnie na nasłonecznionych, kamienistych zboczach, piargach i łąkach górskich w wyższych położeniach, często na podłożu wapiennym. Należy do rodziny jaskrowatych i tworzy kępiaste rozety delikatnie pierzastodzielnych liści pokrytych jedwabistymi włoskami, które chronią rozwijające się tkanki podczas chłodnych nocy. W kwietniu i maju wyrastają krótkie, sztywne pędy kwiatostanowe, na których szczytach otwierają się pojedyncze, lekko zwisające, dzwonkowate kwiaty w odcieniu kremowym do jasnożółtego, zwykle o średnicy 3–5 cm. W chłodniejszych rejonach kwitnienie często przeciąga się do czerwca. Po przekwitnięciu rozwija się efektowny, srebrzysty owocostan niełupek z długimi włoskami, który pozostaje dekoracyjny także latem. Dorosła kępa w ogrodzie osiąga najczęściej około 15–25 cm wysokości i 25–35 cm szerokości, a po przekwitnięciu pędy mogą się nieco wydłużyć. Kwiaty dostarczają wczesnego pyłku i nektaru pszczołom i trzmielom. Delikatna żółta barwa stanowi naturalną alternatywę dla częściej spotykanych fioletowych sasanek. Roślina sprawdza się na rabatach żwirowych, suchych murkach, a także w korytach i pojemnikach, gdzie dobrze komponuje się ze smagliczkami, skalnicami, niskimi kostrzewami, rojnikami i wiosennymi roślinami cebulowymi.

Uprawa:  Preferuje pełne słońce, ewentualnie lekki półcień w ciepłym i przewiewnym miejscu. Kluczowa jest bardzo przepuszczalna gleba z domieszką piasku lub żwiru i dobrym drenażem, aby zimą nie pozostawała mokra. Odpowiednia jest raczej uboga ziemia z dodatkiem wapienia, orientacyjnie o pH 6,5–8,0, oraz powierzchniowa ściółka ze żwiru, która utrzymuje szyjkę korzeniową w suchości. Podlewanie jest potrzebne głównie po posadzeniu, później roślina lepiej znosi krótkotrwałe przesuszenie niż nadmiar wody. Nawożenie powinno być umiarkowane, lepiej sprawdza się cienka warstwa kompostu wiosną lub niewielka dawka nawozu o spowolnionym działaniu, a silne przenawożenie skraca żywotność kępy. Sasanki na ogół źle znoszą naruszanie korzeni, dlatego starsze kępy pozostawia się na miejscu, a rozmnaża się je z wysiewu świeżych nasion. Po zimie zwykle usuwa się zasychające liście, aby nowe ulistnienie szybko się wyeksponowało. W gruncie rośliny są mrozoodporne do około -28 °C. W pojemnikach pomaga osłonięte stanowisko, warstwa drenażowa i ograniczenie zimowego przemoczenia podłoża. Sok roślinny może podrażniać wrażliwą skórę, dlatego przy pracy zaleca się rękawice. Spośród szkodników mogą pojawić się ślimaki na młodych liściach, a na ciężkich glebach istnieje ryzyko gnicia szyjki korzeniowej. Rozstawę dobiera się na około 25–30 cm, co odpowiada mniej więcej 9–12 roślinom na m². Rośliny w pojemnikach sadzi się najczęściej od marca do października.

Autor: Nikol | Rewizja: 7.1. 2026