Sasanka zwyczajna 'Alba' Pulsatilla vulgaris 'Alba'

Opis szczegółowy produktu

Sasanka zwyczajna 'Alba' - stepowa bylina suchych muraw i kamienistych zboczy Europy Zachodniej i Środkowej, spokrewniona z zawilcami. Odmianę 'Alba' uprawia się dla czysto białych kwiatów, które pięknie prezentują się na rabatach żwirowych i wśród niskich traw. W kwietniu i maju wydaje pojedyncze kwiaty o kształcie od dzwonkowatego do miseczkowatego. Mają one średnicę około 5–8 cm i złocistożółte pręciki. Pędy kwiatostanowe i pąki są gęsto owłosione, dzięki czemu roślina wygląda aksamitnie już wczesną wiosną. Liście w przyziemnej rozecie są głęboko podzielone, delikatne i wiosną lekko srebrzyste. Po przekwitnieniu pędy się wydłużają i powstają pióropuszowate owocostany z jedwabistymi wyrostkami, które pozostają ozdobne przez kilka tygodni. Sasanka jest rośliną miododajną. Przy pracy z nią zaleca się ostrożność, ponieważ świeży sok roślinny może podrażniać skórę, a po spożyciu wywołać dolegliwości trawienne. W kompozycjach sprawdza się na pierwszym planie rabaty, w ogrodzie skalnym, w żwirowym pasie przy ścieżce lub w kamiennym korycie, razem ze smagliczkami, niskimi rozchodnikami i kostrzewami. Idealna na rabaty bylinowe i do ozdobnych pojemników.

Uprawa:  Wymaga pełnego słońca i znosi również jasny półcień. Najobficiej kwitnie jednak w ciepłym, szybko przesychającym mikroklimacie, na przykład w ogrodzie skalnym, na rabacie żwirowej lub na łagodnym zboczu. Problemem bywa raczej zimowa wilgoć niż mróz. Gleba powinna być bardzo przepuszczalna, gliniasto-piaszczysta do żwirowej, z dodatkiem grysu lub gruboziarnistego piasku i z drenażem. Zalecane pH wynosi około 6,5–8,0, często odpowiadają jej także gleby wapienne. Podlewanie powinno być umiarkowane, a między kolejnymi podlewaniami powierzchnia podłoża przesycha. Po ukorzenieniu roślina zwykle dobrze znosi suchsze okresy. Na glebach ciężkich rośnie ryzyko gnicia korzeni i szyjki korzeniowej. Nawożenie ogranicza się do lekkiego zasilenia wiosną, odpowiedni jest dojrzały kompost lub nawóz o niższej zawartości azotu. Cięcia zwykle się nie wykonuje, po przekwitnieniu usuwa się jedynie uszkodzone liście. Dekoracyjne, puszyste niełupki dojrzewają zazwyczaj w maju lub czerwcu. Zaleca się ściółkę mineralną. Drobny żwir ogranicza zachwaszczenie i utrzymuje szyjkę korzeniową w suchości. Rośliny sadzi się wiosną (marzec–maj) lub na początku jesieni (wrzesień–październik). Po przyjęciu się sasanki nie przesadza się, ponieważ ma korzeń palowy i źle znosi podział. W pojemniku uprawia się ją w głębszej doniczce z bardzo przepuszczalnym podłożem i warstwą drenażową, a zimą ważna jest ochrona przed długotrwałym deszczem. W Polsce jest mrozoodporna mniej więcej do −28 do −29 °C. Spośród chorób przy zbyt gęstym nasadzeniu może pojawić się mączniak prawdziwy, a przy nadmiernej wilgotności zgnilizny. Spośród szkodników wiosną zagrażają głównie ślimaki. Zalecana rozstawa wynosi około 25–30 cm, co przy nasadzeniu powierzchniowym daje około 9–12 roślin na m².

Autor: Kristýna | Rewizja: 06.02. 2026