Sasanka zwyczajna 'Papageno' Pulsatilla vulgaris 'Papageno'

Opis szczegółowy produktu

Sasanka zwyczajna 'Papageno'  - piękna odmiana z rodziny jaskrowatych. Nawiązuje do europejskich sasanek z suchych, często wapiennych zboczy i muraw stepowych, gdzie rośliny przetrwają dzięki głębszym korzeniom i delikatnemu owłosieniu. Odmianę uprawia się jako barwną mieszankę, w której pojawiają się strzępiaste, często półpełne, dzwonkowate kwiaty w odcieniach bieli, różu, liliowym, fioletowym i winnoczerwonym, ze środkiem z jaskrawożółtych pręcików. Pąki są początkowo lekko zwisłe, a w pełni rozkwitu kwiaty zwracają się ku górze, dzięki czemu wyraźnie widać rysunek środka. W pierwszym roku kwiaty mogą być częściej pojedyncze. Liście wyrastają z przyziemnej rozety, są głęboko podzielone, wiosną jedwabiście owłosione i w ciągu sezonu tworzą zwartą kępę. Dorosła roślina dorasta zwykle do 20–30 cm wysokości i szerokości, a przy dobrym ukorzenieniu jest długowieczna. Kwitnienie przypada najczęściej na kwiecień i maj, po przekwitnięciu pojawiają się efektowne, srebrzyste owocostany z długimi włoskami, wykorzystywane także w suchych bukietach. Kwiaty dostarczają wczesnego pyłku i nektaru pszczołom i trzmielom. W ogrodzie wygląda naturalnie na rabatach żwirowych, suchych murkach i w ogrodzie skalnym, gdzie komponuje się ze smagliczkami, skalnicami, niskimi kostrzewami i wiosennymi roślinami cebulowymi.

Uprawa:  Preferuje pełne słońce, ewentualnie lekki półcień w ciepłym i przewiewnym miejscu. Kluczowa jest bardzo przepuszczalna gleba z dodatkiem piasku lub żwiru i dobrym drenażem, aby zimą nie pozostawała mokra. Odpowiednia jest raczej uboższa ziemia z dodatkiem wapnia, orientacyjnie o pH 6,5–8,0, oraz powierzchniowa ściółka żwirowa, która utrzymuje szyjkę korzeniową w suchości. Podlewanie jest potrzebne głównie po posadzeniu, później roślina lepiej znosi krótkotrwałe przesuszenie niż nadmiar wody. Nawożenie powinno być umiarkowane, lepiej sprawdza się cienka warstwa kompostu wiosną lub niewielka dawka nawozu o spowolnionym działaniu, a silne przenawożenie skraca żywotność kępy. Sasanki na ogół źle znoszą naruszanie korzeni, dlatego starsze kępy pozostawia się na miejscu, a rozmnaża się je z wysiewu świeżych nasion. Po zimie zwykle usuwa się zasychające liście, aby nowe ulistnienie szybko się wyeksponowało. W gruncie rośliny są mrozoodporne do około -28 °C. W pojemnikach pomaga osłonięte stanowisko, warstwa drenażowa i ograniczenie zimowego przemoczenia podłoża. Soki roślinne mogą podrażniać wrażliwą skórę, dlatego zaleca się rękawice. Ze szkodników na młodych liściach mogą pojawić się ślimaki, a na ciężkich glebach istnieje ryzyko gnicia szyjki korzeniowej. Rozstawa wynosi około 25–30 cm, co odpowiada mniej więcej 9–12 roślinom na m². Rośliny w pojemnikach sadzi się najczęściej od marca do października.

Autor: Nikol | Rewizja: 7.1. 2026