Sasanka zwyczajna 'Pinwheel Violet Blue' - Pulsatilla vulgaris 'Pinwheel Violet Blue' Pulsatilla vulgaris 'Pinwheel Violet Blue'

Opis szczegółowy produktu

Gęsiówka błotna 'Pinwheel Violet Blue' - piękna bylina stepowa Europy Zachodniej i Środkowej, w naturze związana z suchymi, kamienistymi i często wapiennymi murawami. Odmiana 'Pinwheel Violet Blue' należy do serii Pinwheel, promowanej jako kultywar do uprawy zewnętrznej z wcześniejszym rozpoczęciem kwitnienia. Roślina tworzy trwały szyjkę korzeniową z korzeniem palowym, a z przyziemnej rozety delikatnie podzielonych, gęsto owłosionych liści wyrastają wiosną pojedyncze, jedwabiście owłosione pędy kwiatowe. W marcu i kwietniu pojawiają się dzwonkowate kwiaty, które stopniowo otwierają się do kształtu miseczki, z żółtym środkiem pręcików i niebiesko-fioletowymi płatkami. Po przekwitnieniu następują efektowne, srebrzyście owłosione owocostany orzeszków, dekoracyjne również w suchych bukietach. Gatunek jest przyjazny pszczołom i w ogrodzie znajduje zastosowanie w przednich partiach rabat, na skalniakach, w ogrodach żwirowych i w pojemnikach. Dobrze komponuje się z trawami sucholubnymi, rozchodnikami, macierzankami i wiosennymi roślinami cebulowymi. Świeże części rośliny są drażniące po spożyciu, dlatego w ogrodach z małymi dziećmi i zwierzętami domowymi stosuje się ją raczej w miejscach mniej dostępnych. W chłodniejszą wiosną kwiaty utrzymują się dłużej, często 3-4 tygodnie, a jednocześnie rozwijają się liście, które latem przebarwiają się na świeżo zielono, a jesienią zanikają. Zawilec należy do rodziny jaskrowatych Ranunculaceae, a dzikie populacje są w Czechach chronione prawem, dlatego do ogrodów stosuje się wyłącznie kultywary rozmnażane z produkcji szkółek.

Uprawa: Wymaga pełnego słońca, toleruje również jasny półcień, ale najlepiej kwitnie w ciepłym i szybko przesychającym mikroklimacie, na przykład na skalniaku, rabacie żwirowej lub na łagodnym stoku. Problemem jest raczej zimowa wilgoć niż mróz. Gleba powinna być bardzo przepuszczalna, gliniasto-piaszczysta do żwirowej, z dodatkiem tłucznia lub grubego piasku i drenażem, zalecane pH około 6,5–8,0, często odpowiednie są również gleby wapienne. Podlewanie utrzymuje się oszczędne, między poszczególnymi podlewaniami powierzchnia przesycha, po ukorzenieniu roślina zazwyczaj dobrze znosi okresy suszy, na ciężkich glebach rośnie ryzyko gnicia korzeni i szyjki korzeniowej. Nawożenie ogranicza się do lekkiego nawożenia wiosną, odpowiedni jest dojrzały kompost lub nawóz o niższej zawartości azotu. Cięcie zazwyczaj się nie wykonuje, po kwitnieniu usuwa się jedynie uszkodzone liście, dekoracyjne, pierzaste owocki dojrzewają zazwyczaj w maju do czerwca. Ściółkowanie zaleca się mineralne, drobny żwir ogranicza zachwaszczenie i utrzymuje szyjkę korzeniową w suchości. Rośliny sadzi się wiosną (marzec–maj) lub na początku jesieni (wrzesień–październik). Po przyjęciu się pierwiosnek pozostawia się bez przesadzania, ma korzeń palowy i źle znosi podział. W pojemniku uprawia się w głębszej doniczce z bardzo przepuszczalnym podłożem i warstwą drenażową, zimą ważna jest ochrona przed długotrwałym deszczem. W Polsce jest mrozoodporny do około −28 do −29 °C. Spośród chorób może pojawić się mączniak przy zagęszczeniu i gnicie przy nadmiernym nawodnieniu, ze szkodników głównie ślimaki wiosną. Zalecane odstępy wynoszą około 25–30 cm, przy nasadzeniach powierzchniowych przypada około 9–12 roślin na m².

Autor: Krystyna | Rewizja: 06.02.2026