Sasanka zwyczajna 'Pinwheel Violet Blue' Pulsatilla vulgaris 'Pinwheel Violet Blue'

Opis szczegółowy produktu

Sasanka zwyczajna 'Pinwheel Violet Blue' - piękna stepowa bylina z zachodniej i środkowej Europy, w naturze związana z suchymi, kamienistymi i często wapiennymi murawami. Odmiana 'Pinwheel Violet Blue' należy do serii Pinwheel, opisywanej jako hodowla przeznaczona do uprawy w gruncie, o wcześniejszym początku kwitnienia. Roślina tworzy trwałą szyjkę korzeniową z palowym korzeniem, a z przyziemnej rozety drobno podzielonych, gęsto owłosionych liści wyrastają wiosną pojedyncze, jedwabiście omszone pędy kwiatostanowe. W marcu i kwietniu pojawiają się dzwonkowate kwiaty, które stopniowo otwierają się do kształtu miseczki, z żółtym środkiem pręcików i niebieskofioletowymi działkami okwiatu. Po przekwitnieniu tworzą się efektowne, srebrzyście owłosione owocostany niełupek, dekoracyjne także w suchych bukietach. Gatunek jest miododajny i w ogrodzie sprawdza się na przedzie rabat, w ogrodach skalnych, ogrodach żwirowych oraz w pojemnikach. Dobrze komponuje się z sucholubnymi trawami, rozchodnikami, macierzankami i wiosennymi roślinami cebulowymi. Świeże części rośliny po spożyciu działają drażniąco, dlatego w ogrodach, w których bawią się małe dzieci i zwierzęta domowe, sadzi się ją raczej w mniej dostępnych miejscach. Podczas chłodniejszej wiosny kwiaty utrzymują się dłużej, często 3–4 tygodnie, a jednocześnie rozwijają się liście, które latem przybierają świeżozieloną barwę i jesienią zamierają. Sasanka należy do rodziny jaskrowatych Ranunculaceae, a dziko rosnące populacje są w Polsce objęte ochroną prawną, dlatego do ogrodów wykorzystuje się wyłącznie odmiany rozmnażane w szkółkach.

Uprawa:  Wymaga pełnego słońca, znosi także jasny półcień, najlepiej jednak kwitnie w ciepłym i szybko przesychającym mikroklimacie, na przykład w ogrodzie skalnym, na rabacie żwirowej lub na łagodnym zboczu. Problemem jest raczej zimowa wilgoć niż mróz. Gleba powinna być bardzo przepuszczalna, gliniasto-piaszczysta do żwirowej, z domieszką grysu lub gruboziarnistego piasku i z drenażem, o zalecanym pH około 6,5–8,0, często odpowiadają jej także gleby wapienne. Podlewanie powinno być umiarkowane, a między kolejnymi podlewaniami wierzchnia warstwa podłoża przesycha. Po ukorzenieniu roślina zwykle dobrze znosi suchsze okresy, natomiast na ciężkich glebach rośnie ryzyko gnicia korzeni i szyjki korzeniowej. Nawożenie ogranicza się do lekkiego zasilenia wiosną, odpowiedni jest dojrzały kompost lub nawóz o niższej zawartości azotu. Cięcia zwykle się nie wykonuje, po przekwitnieniu usuwa się jedynie uszkodzone liście, a dekoracyjne, puszyste niełupki dojrzewają zazwyczaj w maju i czerwcu. Zaleca się ściółkę mineralną, ponieważ drobny żwir ogranicza zachwaszczenie i utrzymuje szyjkę korzeniową w suchości. Rośliny sadzi się wiosną (marzec–maj) lub na początku jesieni (wrzesień–październik). Po przyjęciu się sasankę pozostawia się bez przesadzania, ma bowiem korzeń palowy i źle znosi podział. W pojemniku uprawia się ją w głębszej doniczce z bardzo przepuszczalnym podłożem i warstwą drenażową, a zimą ważna jest ochrona przed długotrwałym deszczem. W Polsce jest mrozoodporna mniej więcej do −28 do −29 °C. Z chorób może wystąpić mączniak prawdziwy przy zbyt gęstym nasadzeniu oraz zgnilizny przy przelaniu, ze szkodników zwłaszcza ślimaki wiosną. Zalecana rozstawa wynosi około 25–30 cm, przy nasadzeniach powierzchniowych potrzeba około 9–12 roślin na m².

Autor: Kristýna | Rewizja: 06.02. 2026