Sasanka zwyczajna 'Rote Glocke' Pulsatilla vulgaris 'Rote Glocke'

Opis szczegółowy produktu

Sasanka zwyczajna 'Rote Glocke' - pochodzi z zachodniej i środkowej Europy, gdzie rośnie na suchych łąkach, zboczach i nasłonecznionych stokach o podłożu wapiennym. Odmiana 'Rote Glocke' to ogrodowa selekcja o intensywnie czerwonych, początkowo zwisających dzwonkach, które podczas rozkwitania unoszą się i odsłaniają bogaty wianuszek żółtych pręcików. Roślina wytwarza trwałą szyjkę korzeniową z korzeniem o charakterze palowym, a z przyziemnej rozety delikatnie postrzępionych, jedwabiście owłosionych liści wyrastają pojedyncze kwiaty na krótkich głąbikach. Kwiaty pojawiają się najczęściej w marcu i kwietniu, w chłodniejszych rejonach w kwietniu i maju, a po przekwitnieniu tworzą się efektowne, srebrzyste owocostany niełupek. Sasanka jest rośliną miododajną, chętnie odwiedzaną przez pszczoły, i w kompozycjach sprawdza się na przednich obrzeżach rabat, w ogrodach skalnych i nasadzeniach żwirowych, a także w większych pojemnikach. Dobrze komponuje się z roślinami skalnymi i bylinami lubiącymi suche stanowiska, na przykład z rozchodnikami, macierzankami, kostrzewami oraz z wiosennymi roślinami cebulowymi. Świeże części rośliny po spożyciu działają drażniąco. Podczas chłodnej wiosny kwiaty utrzymują się dłużej, często 3–4 tygodnie, a liście rozwijają się równocześnie z kwitnieniem. Sasanka należy do rodziny jaskrowatych Ranunculaceae, a dziko rosnące populacje tego rodzaju są w Polsce chronione, dlatego do ogrodów wykorzystuje się wyłącznie odmiany rozmnażane w szkółkach. Owocostany niełupek dojrzewają zwykle w maju i czerwcu, a pozostawione na roślinie przedłużają jej walory dekoracyjne również po przekwitnieniu.

Uprawa: Wymaga pełnego słońca, znosi także jasny półcień, najobficiej kwitnie jednak w ciepłym, szybko przesychającym mikroklimacie, na przykład w ogrodzie skalnym, na rabacie żwirowej lub na łagodnym zboczu. Problemem bywa raczej zimowa wilgoć niż mróz. Gleba powinna być bardzo przepuszczalna, gliniasto-piaszczysta do żwirowej, z domieszką grysu lub gruboziarnistego piasku i z drenażem, zalecane pH wynosi około 6,5–8,0, często odpowiadają jej również gleby wapienne. Podlewanie powinno być umiarkowane, a między kolejnymi podlewaniami wierzchnia warstwa podłoża powinna przeschnąć. Po ukorzenieniu roślina zazwyczaj dobrze znosi okresy suszy, natomiast na glebach ciężkich rośnie ryzyko gnicia korzeni i szyjki korzeniowej. Nawożenie ogranicza się do lekkiego zasilenia wiosną, odpowiedni jest dojrzały kompost lub nawóz o niższej zawartości azotu. Cięcia zwykle się nie wykonuje, po przekwitnieniu usuwa się jedynie uszkodzone liście, a dekoracyjne, puszyste niełupki dojrzewają zazwyczaj w maju i czerwcu. Zaleca się ściółkę mineralną, drobny żwir ogranicza zachwaszczenie i utrzymuje szyjkę korzeniową w suchości. Rośliny sadzi się wiosną (marzec–maj) lub na początku jesieni (wrzesień–październik). Po przyjęciu się sasanki nie przesadza się, ponieważ ma korzeń palowy i źle znosi podział. W pojemniku uprawia się ją w głębszej doniczce z bardzo przepuszczalnym podłożem i warstwą drenażową, a zimą ważna jest ochrona przed długotrwałym deszczem. W Polsce jest mrozoodporna mniej więcej do −28 do −29 °C. Spośród chorób przy zbyt gęstym nasadzeniu może pojawić się mączniak prawdziwy, a przy przemoczeniu zgnilizny, spośród szkodników wiosną zagrażają głównie ślimaki. Zalecana rozstawa wynosi około 25–30 cm, przy nasadzeniu powierzchniowym przypada mniej więcej 9–12 roślin na m².

Autor: Kristýna | Rewizja: 06.02. 2026