Sasanka zwyczajna 'Rubra' - Pulsatilla vulgaris 'Rubra' Pulsatilla vulgaris 'Rubra'

Opis szczegółowy produktu

Sasanka zwyczajna 'Rubra' - europejska bylina suchych, często wapiennych trawników, zboczy i stepów skalnych. Odmiana 'Rubra' to czerwono kwitnący wybór ogrodowy, czasem opisywany jako barwna forma gatunku. Roślina tworzy trwałą szyjkę korzeniową z palowym korzeniem, a z przyziemnej rozety delikatnie wcinanych, jedwabiście owłosionych liści wyrastają pojedyncze kwiaty. W kwietniu i maju pojawiają się dzwonkowate do miseczkowatych kwiaty w odcieniach wina do rubinu z żółtymi pręcikami. Po przekwitnięciu powstają okazałe, srebrzyste owocostany niełupkowe, które dojrzewają zazwyczaj w maju i czerwcu, przedłużając efekt ozdobny. Gęsiówka jest miododajna i dobrze komponuje się z ogrodami skalnymi, rabatami żwirowymi, przednimi krawędziami rabat bylinowych i pojemnikami. Łączy się z rozchodnikami, macierzankami, lawendami, niskimi kostrzewami i wiosennymi roślinami cebulowymi. Świeże części rośliny są drażniące po spożyciu, dlatego należy zachować ostrożność u dzieci i zwierząt domowych. Dzikie populacje rodzaju są w Czechach chronione, do ogrodów używa się tylko rozmnażanych roślin. W chłodną wiosną kwiaty utrzymują się nawet 3–4 tygodnie, a liście rozwijają się jednocześnie z kwitnieniem, latem pozostają świeżo zielone, a jesienią znikają.

Uprawa: Wymaga pełnego słońca, toleruje również lekki półcień, ale najlepiej kwitnie w ciepłym i szybko przesychającym mikroklimacie, na przykład na skalniaku, rabacie żwirowej lub na łagodnym stoku. Problemem jest raczej zimowa wilgoć niż mróz. Gleba powinna być bardzo przepuszczalna, gliniasto-piaszczysta do żwirowej, z dodatkiem tłucznia lub grubego piasku i drenażem, zalecane pH około 6,5–8,0, często odpowiednie są również gleby wapienne. Podlewanie utrzymuje się oszczędne, między poszczególnymi podlewaniami powierzchnia przesycha, po ukorzenieniu roślina zazwyczaj dobrze znosi okresy suszy, na ciężkich glebach rośnie ryzyko gnicia korzeni i szyjki korzeniowej. Nawożenie ogranicza się do lekkiego nawożenia wiosną, odpowiedni jest dojrzały kompost lub nawóz o niższej zawartości azotu. Cięcie zazwyczaj się nie wykonuje, po kwitnieniu usuwa się jedynie uszkodzone liście, dekoracyjne, pierzaste owocki dojrzewają zazwyczaj w maju do czerwca. Ściółkowanie zaleca się mineralne, drobny żwir ogranicza zachwaszczenie i utrzymuje szyjkę korzeniową w suchości. Rośliny sadzi się wiosną (marzec–maj) lub na początku jesieni (wrzesień–październik). Po przyjęciu się pierwiosnek pozostawia się bez przesadzania, ma korzeń palowy i źle znosi podział. W pojemniku uprawia się w głębszej doniczce z bardzo przepuszczalnym podłożem i warstwą drenażową, zimą ważna jest ochrona przed długotrwałym deszczem. W Polsce jest mrozoodporny do około −28 do −29 °C. Spośród chorób może pojawić się mączniak przy zagęszczeniu i gnicie przy nadmiernym nawodnieniu, ze szkodników głównie ślimaki wiosną. Zalecane odstępy wynoszą około 25–30 cm, przy nasadzeniach powierzchniowych przypada około 9–12 roślin na m².

Autor: Krystyna | Rewizja: 06.02.2026