Schizachyrium 'Ha Ha Tonka' - Schizachyrium scoparium 'Ha Ha Tonka' Schizachyrium 'Ha Ha Tonka'

Opis szczegółowy produktu

Schizachyrium 'Ha Ha Tonka' - nowoczesna odmiana rozplenicy metliczej z grupy północnoamerykańskich traw preriowych. Gatunek ten należał do istotnych traw wysokich preri oraz naturalnie występuje na suchych łąkach, nasłonecznionych stokach, w miejscach kamienistych, na obrzeżach jasnych lasów, a także w uboższych glebach. Odmiana 'Ha Ha Tonka' powstała w wyniku selekcji związanej z Cassianem Schmidtem i Pietem Oudolfem i jest chroniona patentem roślinnym PP32374. Wyróżnia się sztywnym, pionowym wzrostem, delikatnie owłosionymi liśćmi i spektakularną jesienną przemianą. Kępy zazwyczaj osiągają 0,9–1,2 m wysokości w czasie kwitnienia oraz 0,45–0,6 m szerokości. Liście są wąskie, miękko owłosione, niebiesko-zielone aż szaro-zielone, miejscami z czerwonym odcieniem. Od sierpnia do października nad liśćmi tworzą się delikatne brązowawe lub srebrzyste kłosy, które po dojrzewaniu zyskują jasny, lekki wygląd. Nasiona wykorzystują drobne ptaki, a sucha zimowa struktura nadaje rabacie wysokości i dynamiki. Odmiana idealnie nadaje się do nasadzeń preriowych, żwirowych, naturalnych i nowoczesnych kompozycji bylinowych, w grupach po 3–10 sztuk, również w połączeniu z kwitnącymi bylinami. Tworzy efektowne połączenia z rozplenicami, krasculą, kostrzewami, agastache, rozchodnikami, szałwiami, gwiazdnicami i niskimi trawami kserofitycznymi.

Uprawa: Potrzebuje pełnego słońca i dobrze przepuszczalnej gleby. W miejscu zacienionym lub zbyt żyznym traci sztywny pokrój, słabiej się wybarwia i może się wykładać. Najbardziej odpowiednia jest gleba gliniasto-piaszczysta, żwirowa lub kamienista, raczej uboga do średnio żyznej, o pH około 6,0–7,8. Zimowe przelanie jest większym ryzykiem niż mróz, dlatego w ciężkich glebach stosuje się drenaż, żwir i nasadzenia na lekkim podwyższeniu. Rośliny w pojemnikach sadzi się od marca do października. Zalecana liczba to 5–7 szt./m², dla uzyskania gęstszego efektu 6–9 szt./m². Po posadzeniu podlewa się regularnie do czasu ukorzenienia, później odmiana dobrze znosi okresy suszy i nie wymaga regularnego nawadniania. Nawożenie powinno być umiarkowane; wysokie dawki azotu zmniejszają sztywność kęp. Zaleca się stosowanie ściółki mineralnej, która ogranicza chwasty i utrzymuje powierzchnię gleby w stanie suchym. Suche pędy pozostawia się na zimę ze względu na strukturę i schronienie dla drobnych owadów; przycina się je pod koniec lutego lub w marcu na wysokość 5–10 cm. Dzielenie kęp przeprowadza się wiosną po kilku latach, gdy środek rośliny słabnie. Mrozoodporność wynosi około −30 °C, w przepuszczalnej glebie zimuje niezawodnie. Choroby i szkodniki występują rzadko. Choroby i szkodniki występują rzadko. Najczęstsze problemy powoduje przelanie, brak światła i zbyt obfite nawożenie. W pojemniku wymaga pełnego słońca, podłoża mineralnego, drenażu oraz ochrony korzeni przed długotrwałym przemarzaniem.

Autor: Kristýna | Rewizja: 24.06.2026