Sekwoja wieczniezielona 'Adpressa' Sequoia sempervirens 'Adpressa'

Opis szczegółowy produktu

Sekwoja wieczniezielona 'Adpressa' - odmiana 'Adpressa' została wyhodowana we Francji przez szkółkarza André Leroy i nazwana przez Carrièra w 1867 roku. Należy do form karłowych, które nawet bez przycinania zachowują gęste, szeroko stożkowate rozgałęzienie. Igły są bardzo krótkie, zazwyczaj 6–10 mm, na pędach ściśle przylegające, a wiosną pąki i końcówki przyrostów są kremowo-białe, które latem zielenią się na ciemnozielony kolor. W naszych ogrodach rośnie powoli, często 15–25 cm rocznie, po 10 latach osiąga około 2–3 m wysokości i 1,5–2 m szerokości. W wieku dorosłym najczęściej osiąga około 4–6 m wysokości przy 1,5–2,5 m szerokości, w bardzo korzystnym klimacie może urosnąć więcej. Z wiekiem może tracić dolne gałęzie, jednak stożkowata sylwetka pozostaje. Drobne, owalne szyszki o długości 1,5–3 cm dojrzewają do odcieni brązowo-czerwonych. W pierwszym roku po posadzeniu wygląda nisko i rozłożysto, dopiero później tworzy wierzchołkowy pęd skierowany ku górze. Wiecznie zielone ulistnienie pozostaje na roślinie przez cały rok i tworzy delikatną teksturę, która dobrze kontrastuje z wielkolistnymi bylinami. Kora u rodzaju Sequoia jest miękka i włóknista, w odcieniach pomarańczowo-brązowych, na starszych częściach pnia łuszczy się w pasach. W kompozycji ogrodowej sprawdzi się jako wiecznie zielona soliterka z delikatną zmianą koloru wiosennych końcówek pędów, ładnie uzupełni paprocie, rododendrony i cieniolubne byliny.

Sekwoja wieczniezielona - szybko rosnący iglak, który w swoim naturalnym środowisku może osiągnąć wysokość do 120 m z pniem o średnicy 9 m. W naszych warunkach dorasta zazwyczaj do 50 m z pniem o średnicy 2 m. Szczególnie godna uwagi jest delikatna, zdrewniała kora. Gałęzie są ułożone poziomo i wygięte. Młode gałęzie są kanciaste, najpierw zielone, zanim przejdą w czerwonobrązowe. Igły są stosunkowo krótkie, około 2 cm, ułożone po obu stronach gałęzi, ciemnozielone, z białym pasem od spodu. Szyszki są żółto-brązowe męskie i zielone żeńskie. Idealne drzewo soliterowe.

Uprawa: Preferuje pełne słońce do lekkiego półcienia i osłonięte miejsce bez wysuszającego zimowego wiatru. Gleba jest najodpowiedniejsza przepuszczalna, piaszczysto-gliniasta, żyzna i stale umiarkowanie wilgotna, o pH około 5,5–7,0. Rośliny z doniczki sadzi się od marca do listopada, dla roślin z bryłą korzeniową odpowiednia jest wiosna lub jesień. Po posadzeniu sprawdza się regularne podlewanie i ściółkowanie, ponieważ gatunek źle znosi długotrwałe wysychanie przestrzeni korzeniowej, jednocześnie toleruje wilgotniejszą glebę, o ile jest dobrze zdrenowana. Nawożenie jest umiarkowane, na wiosnę wystarczy kompost lub wolno rozpuszczalny nawóz dla iglaków. Cięcie zazwyczaj się nie wykonuje, usuwa się jedynie suche gałęzie. Według europejskich katalogów uprawowych mrozoodporność wynosi około -12 °C, po dobrym ukorzenieniu w chronionym mikroklimacie może krótkotrwale wytrzymać nawet około -18 °C. W Czechach uprawa udaje się głównie w cieplejszych rejonach i ogrodach miejskich, młode nasadzenia często potrzebują zimowego okrycia i ochrony bryły korzeniowej. W grupach zachowuje się odstęp około 8–10 m i zakłada się, że drzewo nie toleruje zagęszczenia i długotrwałego utwardzenia w strefie korzeniowej. Na ciężkich, źle zdrenowanych glebach grożą choroby grzybowe korzeni, w suchych warunkach mogą pojawić się przędziorki, prewencją jest równomierna wilgoć i przewiewne stanowisko. Dobrze znosi zwykły wiatr i wiatry od zbiorników wodnych, problematyczny bywa przede wszystkim wiatr wysuszający. W donicy sprawdza się tylko w młodości, donicę na zimę izoluje się, a podłoża nie pozostawia się do całkowitego wyschnięcia. Wewnętrzne opadanie starszych igieł na wiosnę jest naturalne dla wiecznie zielonych drzew iglastych.

Autor: Nikol | Rewizja: 13.02.2026