Siedmiopalecznik błotny - Potentilla palustris (Comarum) Comarum palustre 'Comarum'

Opis szczegółowy produktu

Pięciornik błotny - bylina z rodziny różowatych, rozpowszechniona w chłodniejszych rejonach Europy, Azji i Ameryki Północnej. W naturze zasiedla brzegi jezior, torfowiska, źródliska i płytkie kałuże, gdzie kłącza opierają się o mokry humus i często przechodzą do wody. Tworzy płożące pędy długości kilkudziesięciu centymetrów i niskie łany, zazwyczaj o wysokości 30–50 cm i szerokości 40–60 cm. Liście są pierzaste, najczęściej z pięcioma wąskimi, piłkowanymi listkami, jaśniejszymi po spodniej stronie. Od końca maja do lipca na końcach łodyg pojawiają się pojedyncze kwiaty lub luźne wiechy, kwiaty mają zazwyczaj 2–3 cm, działki kielicha są wyraźne, a płatki korony są winnoczerwone do purpurowych. Owocem są orzeszki na stożkowatym dnie przypominającym małą truskawkę. Roślina jest miododajna i dobrze komponuje się w naturalnych aranżacjach z turzycami, pałkami wodnymi niższych odmian, irysem żółtym czy jaskrami błotnymi, gdzie tworzy ciemny akcent kolorystyczny wśród zieleni liści. W rabatach przy wodzie prezentuje się naturalnie również jesienią, kiedy łodygi często przebarwiają się na czerwonawe odcienie. Gatunek jest wykorzystywany również w hodowli, jednak w ogrodzie wyróżnia się przede wszystkim zdolnością do pokrywania wilgotnych miejsc, gdzie wiele bylin słabnie.

Uprawa: Dla uprawy Potentilla palustris kluczowa jest stała wilgotność. Odpowiednia jest gleba próchniczna do torfowej, przepuszczalna, ale nigdy nie wysychająca, o zalecanym pH około 5,0–7,0. Stanowisko odpowiada pełnemu słońcu i półcieniowi, w cieplejszych nizinach lepiej sprawdzi się lekkie zacienienie i osłonięcie od wiatru, aby podłoże się nie przegrzewało. W donicach sprawdza się mieszanka torfu, kompostu i piasku z umiarkowanym drenażem, donicę należy utrzymywać stale wilgotną. Sadzenie w naszych warunkach odbywa się od marca do października, najpewniejsze jest wiosna i wczesna jesień. Odstępy między roślinami wybiera się 40–50 cm, na 1 m² zazwyczaj liczy się 4–6 sadzonek. Mrozoodporność dojrzałych roślin podawana jest w okolicach −30 °C, a na wilgotnym stanowisku zimują bez okrywy, młode nasadzenia korzystają z jesiennego okrycia z liści. Nawożenie jest wystarczające umiarkowane, raczej kompostem, nadmiar azotu sprzyja bujnym liściom kosztem kwiatów. Cięcie nie jest konieczne, po kwitnieniu usuwa się jedynie suche części. W stojącej wodzie może pojawić się zgnilizna przy niedoborze tlenu w podłożu, na liściach czasami pojawia się mączniak w gorącym i suchym lecie, co łagodzi większa wilgotność i rozstaw roślin. Przy uprawie na brzegach zakłada się stopniowe rozrastanie się kłączy w otoczeniu, co można łatwo ukierunkować. Ze szkodników czasami pojawiają się mszyce na młodych pędach lub ślimaki w gęstym zaroślu, zazwyczaj bez znaczących szkód.

Autor: Kristýna | Rewizja: 05.02.2026