Skalnica 'Ota' Saxifraga kolenatiana 'Ota'

Opis szczegółowy produktu

Skalnica 'Ota' - należy do srebrzystych skalnic rozetkowych z górskich obszarów północno-wschodniej Turcji i Kaukazu. Rośnie tam w szczelinach skalnych i na piargach, często z domieszką wapienia. Tworzy gęste, przyziemne rozety skórzastych, zaostrzonych liści, których brzegi są delikatnie „oprószone” wapiennymi kryształkami, dzięki czemu roślina wygląda czysto i graficznie także poza okresem kwitnienia. Liście są ciemnozielone do zielonoszarych, delikatnie ząbkowane, w kępie stoją ciasno obok siebie i stopniowo tworzą niskie poduszki. W pełni rozwoju osiąga około 8–10 cm wysokości, w okresie kwitnienia pędy kwiatowe wznoszą się zwykle na 12–15 cm. W maju i czerwcu pojawiają się luźniejsze kwiatostany na czerwonych pędach, pojedyncze kwiaty są białe z żółtym środkiem. Po przekwitnieniu starsze rozety mogą stopniowo zamierać, ale kępa zachowuje kształt dzięki młodym rozetom wokół, co jest typowe dla tej grupy skalnic. Odmiana sprawdza się w ogrodach skalnych, szczelinach wapiennych, suchych murkach i kamiennych korytach, dobrze komponuje się z rojnikami, rozchodnikami i macierzanką.

Uprawa:  Wymaga stanowiska w pełnym słońcu lub w lekkim półcieniu, a przede wszystkim doskonałego drenażu. Zimowa wilgoć jest częstszą przyczyną strat niż mróz. Odpowiednia jest uboga, mineralna gleba ze żwirem i kamieniami, najlepiej o odczynie obojętnym do lekko zasadowego, pH 6,5–7,8. W cięższych glebach do dołka dodaje się gruboziarnisty piasek i grys, a powierzchnię często przykrywa się ściółką żwirową. Ogranicza ona zabrudzenie rozety i zmniejsza ryzyko gnicia szyjki korzeniowej. Ważny jest też przepływ powietrza, dlatego roślinę nie sadzi się w zacisznych zakątkach z długo zalegającą pokrywą śnieżną. Sadzonki po posadzeniu zwykle szybko się przyjmują. Podlewanie jest potrzebne głównie po posadzeniu i podczas długiej letniej suszy, później roślina znosi suchsze warunki. Nawożenie powinno być oszczędne, lepiej sprawdzają się małe dawki wiosną i po przekwitnieniu, aby tkanki dobrze dojrzewały. Wiosną usuwa się uszkodzone liście, a po przekwitnieniu można skrócić pędy kwiatowe. Rozeta pozostaje wtedy zwarta i przy minimalnym naruszaniu jest długowieczna. Uprawa w pojemniku jest możliwa, jeśli zastosuje się warstwę drenażową i mineralne podłoże z dodatkiem grysu. Zimą ważna jest ochrona pojemnika przed długotrwałym deszczem. Sadzenie zaleca się od marca do października, gdy gleba nie jest zamarznięta. Przy rozstawie 20–25 cm sadzi się około 16–20 roślin na m². Mrozoodporność w warunkach ogrodowych wynosi zwykle około -30 °C. Najczęstszym problemem, zwłaszcza w deszczowe zimy, jest gnicie przy nadmiarze wilgoci. Sporadycznie pojawiają się mszyce na pędach kwiatowych lub uszkodzenia przez ślimaki.

Autor: Nikol | Rewizja: 7.1. 2026