Skalnica Arendsa 'Pixie Pan Red' - Saxifraga x arendsii 'Pixie Pan Red' Saxifraga x arendsii 'Pixie Pan Red'

Opis szczegółowy produktu

Zimoziół Arendsa 'Pixie Pan Red' - skalniak tworzący niskie poduszki. Seria Pixi Pan jest w europejskich opisach katalogowych powiązana z programem hodowlanym firmy Florensis B.V. i charakteryzuje się bardzo gęstą, drobno listną poduszką oraz kwiatami na mocnych, nierozciągających się łodygach. Odmiana 'Pixi Pan Red' tworzy niskie, zwarte poduszki z drobnych, głęboko podzielonych, przeważnie zimozielonych rozet o ciemnozielonym kolorze. W kwietniu i maju nad poduszką pojawiają się krótkie łodyżki z miseczkowatymi, pięciopłatkowymi kwiatami w kolorze czerwonym do czerwono-różowego, często z jasnożółtym środkiem, a w chłodniejszych rejonach Czech kwitnienie może potrwać do czerwca. Zapach zazwyczaj nie występuje, jednak kwiaty stanowią wczesne źródło nektaru i pyłku dla drobnych zapylaczy. Po przekwitnięciu w nasadzeniu pozostaje zadbana, zielona poduszka, która delikatnie okrywa glebę i w drobnych kompozycjach ogranicza zachwaszczenie. Odpowiednimi sąsiadami są skalnice, gęsiówki, macierzanki, niskie rozchodniki, cebulice wiosenne i drobne trawy ozdobne, gdzie kolor kwiatów ładnie odbija się od kamienia i żwiru.

Uprawa: Wymaga stanowiska od pełnego słońca do lekkiego półcienia, a przede wszystkim doskonałego drenażu, ponieważ zimowa wilgoć częściej jest przyczyną strat niż mróz. Odpowiednia jest uboga, mineralna gleba ze żwirem i kamieniami, idealnie o odczynie obojętnym do lekko zasadowego pH 6,5–7,8. W przypadku cięższych gleb do dołka wysadzeniowego dodaje się gruby piasek i grys, a powierzchnię często pokrywa się żwirowym mulczem, który ogranicza zanieczyszczenie różyczki i zmniejsza ryzyko gnicia szyjki korzeniowej. Ważny jest również przepływ powietrza, dlatego rośliny nie należy umieszczać w zacisznych zakątkach z długo zalegającą pokrywą śnieżną. Sadzonki po posadzeniu zazwyczaj szybko się przyjmują, podlewanie jest potrzebne głównie po posadzeniu i podczas długotrwałej letniej suszy, a następnie roślina toleruje suchszy tryb. Nawożenie jest umiarkowane, preferowane są małe dawki wiosną i po kwitnieniu, aby tkanki dobrze dojrzały. Wiosną usuwa się uszkodzone liście, a po kwitnieniu można skrócić pędy, dzięki czemu różyczka pozostaje zwarta i przy minimalnym zakłóceniu jest długowieczna. Uprawa w pojemniku jest możliwa, pod warunkiem zastosowania warstwy drenażowej i mineralnego podłoża z dodatkiem grysu; zimą ważne jest zabezpieczenie pojemnika przed długotrwałym deszczem. Sadzenie jest wskazane od marca do października przy niezamarzniętej glebie. Przy rozstawie 20–25 cm na m² przypada około 16–20 roślin. Mrozoodporność w warunkach ogrodowych wynosi zazwyczaj około -30 °C, najczęstszym problemem jest gnicie spowodowane nadmiernym nawodnieniem, sporadycznie pojawiają się mszyce na pędach kwiatowych lub uszkodzenia przez ślimaki. Szczególnie w deszczowe zimy.

Autor: Nikol | Rewizja: 6.2.2026