Skimia japońska ssp. reevesiana Skimmia japonica ssp. reevesiana

Opis szczegółowy produktu

Skimmia japońska 'Reevesiana' - wieczniezielony, zwarty krzew z rodziny rutowatych, pochodzący z Chin. W przeciwieństwie do większości skimii, które są dwupienne, ten podgatunek jest obupłciowy i owocuje nawet bez rośliny męskiej. Tworzy gęsty, niski pokrój o wysokości około 0,5–1 m, w praktyce ogrodniczej często około 0,6 m wysokości i do 0,9 m szerokości. Liście są wąskie do eliptycznych, skórzaste, ciemnozielone i lekko aromatyczne. Pąki kwiatowe tworzą się już jesienią i pozostają na końcach pędów przez zimę. Na wiosnę, zazwyczaj w kwietniu do maja, otwierają się w gęste, stożkowate wiechy drobnych, kremowobiałych kwiatów o delikatnym zapachu, które dostarczają nektaru i pyłku zapylaczom. Od września dojrzewają okrągłe, czerwone jagody o średnicy około 6–9 mm, często utrzymujące się do późnej zimy i stanowiące wyrazisty akcent kolorystyczny w cieniu. Owoce są ozdobne i nieprzeznaczone do spożycia. Krzew sprawdza się w wrzosowiskach, w kompozycjach w stylu japońskim, jako podszyt pod wyższe drzewa oraz w pojemnikach przy wejściach, gdzie zimowe jagody wyglądają jak małe lampiony wśród liści. Kolorystycznie dobrze komponuje się z rododendronami, pierisami, leucothoe i paprociami, gdzie czerwone jagody nawiązują do zimowych barw wrzosowiska. W nasadzeniach miejskich sprawdza się również dzięki tolerancji na zanieczyszczenie atmosferyczne, pod warunkiem, że gleba nie wysycha.

Uprawa: Preferuje półcień do cienia, na słońcu tylko przy stale wilgotnej glebie i bez zimowego przypiekania. Najodpowiedniejsza jest gleba próchnicza, przepuszczalna i stale umiarkowanie wilgotna z większą ilością liściówki, o pH około 4,5–6,5. W glebie zasadowej może pojawić się chloraza, pomocny jest dodatek torfu i żelaza. po posadzeniu ważne jest regularne podlewanie i ściółka z kory. Nawożenie jest umiarkowane, odpowiednia jest wiosenna dawka kompostu lub nawóz dla roślin kwasolubnych. Cięcie jest zazwyczaj minimalne, najczęściej polega na usuwaniu uszkodzonych gałązek po zimie. Dojrzałe rośliny znoszą temperatury do około -15 °C, w chłodniejszych i wietrznych miejscach korzystne jest zimowe zacienienie i okrycie korzeni. Na cięższych glebach gliniastych wymagany jest drenaż, korzenie nie lubią długotrwałego zalegania wody. W pojemnikach pojawiają się opuchlaki i tarczówki, przy nadmiernym nawodnieniu grozi fytoftoroza. Owoce mogą wywołać problemy trawienne po spożyciu. Dla bardziej zwartego nasadzenia przyjmuje się około 2-3 roślin na m², przy niskim żywopłocie sadzi się je mniej więcej co 40-50 cm. Podlewanie jest wskazane wodą o mniejszej twardości, aby podłoże długotrwale się nie zasalało. Do uprawy w pojemniku sprawdza się kontener o pojemności co najmniej 10-15 l i zimowe umieszczenie w miejscu osłoniętym od wiatru.

Autor: Nikol | Rewizja: 24.2.2026