Ślazówka 'Baby Barnsley' - Lavatera 'Baby Barnsley' Lavatera 'Baby Barnsley'

Opis szczegółowy produktu

Ślazowiec 'Baby Barnsley' - powstał ze skrzyżowania gatunków Lavatera olbia i Lavatera thuringiaca, które rosną na słonecznych zboczach, w zaroślach i na poboczach dróg. Odmiana 'Baby Barnsley' to zwarty wybór z grupy pochodzącej od bardziej znanej odmiany 'Barnsley' i jest przeznaczona do mniejszych przestrzeni oraz uprawy w pojemnikach. Tworzy gęsto rozgałęzioną, krzaczastą kępę o intensywnie zielonych, płytko klapowanych liściach. Od lipca do października na końcach pędów pojawiają się miseczkowate kwiaty o średnicy około 6–8 cm, jasno różowe do biało-różowych, z wyraźniejszym ciemnym środkiem i delikatnym unerwieniem. Kwiaty są miododajne i w ciepłe lato pojawiają się sukcesywnie, dzięki czemu roślina utrzymuje kolor przez dużą część sezonu. Zapach zazwyczaj nie jest intensywny, roślina jest ceniona raczej za długi okres kwitnienia i delikatne pastelowe odcienie. Kwiaty krótko utrzymują się nawet w wazonie, najlepsze są świeżo otwarte. Na rabacie dobrze komponuje się z lawendami, szałwiami, rudbekiami, jeżówkami i trawami ozdobnymi, w pojemnikach zaś wyróżni się z wiszącymi pelargoniami lub biało kwitnącymi roślinami jednorocznymi.

Uprawa: Dla uprawy ślazowca ważne jest ciepło i osłonięcie od wiatru. Odpowiada mu pełne słońce oraz ciepłe, osłonięte od wiatru stanowisko. Gleba powinna być przepuszczalna, próchniczna do gliniasto-piaszczystej, umiarkowanie wilgotna, bez zimowego zastoju wody, o pH około 6–7,5. Sadzonki Lavatera × clementii 'Baby Barnsley' zazwyczaj sadzi się od marca do października, w chłodniejszych rejonach pewniejszy jest termin wiosenny. Podlewanie po ukorzenieniu jest regularne tylko w suchych okresach, w pojemnikach należy pilnować, aby podłoże między podlewaniami lekko przeschło. Nawożenie powinno być umiarkowane, w przypadku pojemników stosuje się wolno rozpuszczalne nawozy do roślin kwitnących, nadmiar azotu prowadzi do długich, miękkich pędów. Ściółkowanie żwirem lub grubszym kompostem ogranicza wysychanie i utrzymuje glebę w czystości. Po głównym okresie kwitnienia wykonuje się skrócenie pędów, co sprzyja tworzeniu nowych pąków i utrzymuje zwarty pokrój. Na zimę u roślin na rabacie pozostawia się niższą konstrukcję i okrywa gałązkami iglaków lub suchymi liśćmi, w pojemnikach pojemnik izoluje się i umieszcza w osłoniętym miejscu. Wiosną wykonuje się głębsze cięcie wsteczne na zdrowe pąki, aby utworzyć silne, kwitnące pędy. Roślina zazwyczaj nie jest silnie trująca ani kolczasta. Mrozoodporność w praktyce jest raczej umiarkowana, w przybliżeniu od –5 do –10 °C, a w tych warunkach stosuje się okrycie zimowe i osłonę od wiatru. Odstęp między roślinami wynosi około 50–60 cm, na 1 m² przypada około 3–4 roślin. Z chorób może wystąpić rdza ślazowa, pomaga przewiewny rozstaw i niezraszanie liści. Szkodniki obejmują mszyce, ewentualnie przędziorki w suchych warunkach, zazwyczaj jednak nie są decydujące.

Autor: Krystyna | Rewizja: 30.01.2026