Ślazówka 'Baby Barnsley' Lavatera 'Baby Barnsley'

Opis szczegółowy produktu

Ślazówka 'Baby Barnsley' - powstała ze skrzyżowania gatunków Lavatera olbia i Lavatera thuringiaca, które rosną na nasłonecznionych zboczach, w zaroślach i na skrajach dróg. Odmiana 'Baby Barnsley' to zwarta selekcja z grupy wywodzącej się od bardziej znanej odmiany 'Barnsley', przeznaczona do mniejszych przestrzeni i uprawy w pojemnikach. Tworzy gęsto rozgałęzioną, krzewiastą kępę o soczyście zielonych, płytko klapowanych liściach. Od lipca do października na końcach pędów pojawiają się miseczkowate kwiaty o średnicy około 6–8 cm, jasnoróżowe do białoróżowych, z wyraźniejszym ciemnym oczkiem i delikatnym unerwieniem. Kwiaty są miododajne, a w ciepłe lato przybywa ich stopniowo, dzięki czemu roślina zachowuje barwę przez dużą część sezonu. Zapach zwykle nie jest wyraźny, roślinę ceni się raczej za długi okres kwitnienia i delikatne pastelowe odcienie. Kwiaty krótko utrzymują się także w wazonie, najlepsze są świeżo rozwinięte. Na rabacie dobrze komponuje się z lawendami, szałwiami, nachyłkami, rudbekiami i trawami ozdobnymi, w pojemnikach wyróżnia się również w towarzystwie zwisających pelargonii lub biało kwitnących roślin jednorocznych.

Uprawa:  W uprawie ślazówki ważne są ciepło i osłonięte stanowisko. Odpowiada jej pełne słońce oraz ciepłe miejsce chronione przed wiatrem. Gleba powinna być przepuszczalna, próchniczna do gliniasto-piaszczystej, umiarkowanie wilgotna, bez zimowego zalewania, o pH około 6–7,5. Sadzonki Lavatera × clementii 'Baby Barnsley' sadzi się zwykle od marca do października, w chłodniejszych rejonach pewniejszy jest termin wiosenny. Po przyjęciu się rośliny podlewa się regularnie tylko podczas suszy, w pojemnikach pilnuje się, aby podłoże między podlewaniami lekko przeschło. Nawożenie powinno być umiarkowane, w pojemnikach stosuje się nawóz o spowolnionym działaniu do roślin kwitnących, nadmiar azotu prowadzi do powstawania długich, miękkich pędów. Ściółkowanie żwirem lub grubszym kompostem ogranicza przesychanie i utrzymuje glebę w czystości. Po głównej fali kwitnienia skraca się pędy, co pobudza zawiązywanie nowych pąków i utrzymuje zwarty pokrój. Na zimę u roślin na rabacie pozostawia się niższy szkielet pędów i okrywa się go stroiszem lub suchymi liśćmi, pojemniki ociepla się i ustawia w osłoniętym miejscu. Wiosną wykonuje się mocniejsze cięcie na zdrowe pąki, aby wyrosły silne, kwitnące pędy. Roślina nie jest wyraźnie trująca ani kolczasta. Mrozoodporność jest w praktyce raczej średnia, około –5 do –10 °C, dlatego w warunkach Polski stosuje się zimowe okrycie i osłonięte stanowisko. Odstęp między roślinami wynosi ok. 50–60 cm, co daje około 3–4 rośliny na 1 m². Spośród chorób może wystąpić rdza malwy, pomaga przewiewna rozstawa i niepodlewanie po liściach. Do szkodników należą mszyce, a podczas suszy także przędziorki, zwykle jednak nie stanowią poważnego problemu.

Autor: Kristýna | Rewizja: 30.01. 2026