Śliwa 'Jofela®' Prunus domestica 'Jofela®'

Opis szczegółowy produktu

Śliwa 'Jofela' - późna odmiana półśliwy z niemieckiej hodowli, stworzona przez Waltera Hartmanna w programach Hohenheim i Artevos. Powstała z krzyżówki odmian 'Jojo' i 'Felsina', od których odziedziczyła odporność na moniliozę, dobry smak oraz długi okres zbiorów. Należy do nowoczesnych odmian do ogrodów i mniejszych sadów, w których kluczowa jest regularna plenność i zdrowie owoców. Wzrost od momentu rozpoczęcia owocowania jest umiarkowany, gałęzie dobrze uspokajają się pod wpływem plonowania, a korona prowadzona jest zgodnie z podkładką, cięciem i formą prowadzenia. Liście są zielone, eliptyczne, kwiaty białe i otwierają się od kwietnia do maja. Kwiaty odwiedzają pszczoły, trzmiele i inne zapylacze. Owoce dojrzewają we wrześniu, w sprzyjających latach zbiory trwają aż do października. Są średniej wielkości, wydłużone jajowate, ciemnofioletowe do ciemnoniebieskie, z silnym nalotem. Miąższ jest złocistożółty, od delikatnego do twardszego, soczysty, bardzo aromatyczny i łatwo oddziela się od pestki. Smak cechuje zrównoważona proporcja cukrów i kwasów, a w przypadku dobrze dojrzałych owoców wyraźnie słodki i korzenny ton. Owoce zawierają cukry, błonnik, potas, kwasy organiczne i związki polifenolowe. Nadaje się do bezpośredniego spożycia, na ciasta, kompoty, dżemy, powidła, mrożenie, suszenie oraz do produkcji nalewek. Odmiana jest samopylna. Jest bardzo dobrze odporna na mróz, odporna na szarkę.

Uprawa: Preferują głębokie, średnio ciężkie do gliniastych gleby z wystarczającą ilością próchnicy, dobrą przepuszczalnością i zdolnością do utrzymania odpowiedniej wilgotności, przy czym optymalna jest reakcja gleby obojętna do słabo zasadowej. Nieodpowiednie są gleby stale podmokłe, zbite lub skrajnie lekkie, ubogie w materię organiczną. Stanowisko powinno być słoneczne do lekko półcienistego, ciepłe i przewiewne, chronione przed silnymi zimnymi wiatrami. Sadzenie jest wskazane od wiosny do jesieni i należy zapewnić odpowiednią przestrzeń dla systemu korzeniowego i korony. Przy sadzeniu wielu drzew zaleca się odstępy około 4 do 5 metrów w zależności od siły wzrostu podkładki i charakteru odmiany. Podlewanie jest ważne szczególnie po posadzeniu i w okresie suszy. Nawożenie przeprowadza się głównie wiosną przed rozpoczęciem wegetacji i po kwitnieniu, najlepiej w formie kompostu lub zbilansowanych nawozów o odpowiedniej zawartości azotu, fosforu i potasu. Cięcie śliw wykonuje się głównie po zbiorach, kiedy korona jest przerzedzana, usuwa się zagęszczające, suche lub chore gałęzie i wspiera się odnowę owoconośnych pędów, przy czym silne cięcie zimowe nie jest zalecane ze względu na zwiększone ryzyko infekcji. Śliwy są najczęściej mrozoodporne, u młodych drzewek należy jednak chronić pień przed pęknięciami mrozowymi i uszkodzeniami przez zwierzęta.

Więcej na: Instrukcja uprawy śliw

Autor: Kristýna | Rewizja: 12.06.2026